สัปดาห์ที่ผ่านมา กับการเผชิญโลกภายนอก
posted on 11 Nov 2009 00:44 by charmise in Talking-Roomสวัสดีครับเพื่อนๆทุกคน หลังจากที่ผมห่างหายจากการใช้เน็ทมาได้สักพักนึง จากนี้ไปก็จะถูกจำกัดเวลาเหลือเพียง1ครั้งต่อสัปดาห์เท่านั้น เป็นเรื่องที่น่าเศร้ามากครับ T___T"
แต่ถึงอย่างนั้น ผมก็มีเรื่องที่อยากจะมาเล่าให้ฟังกัน นันคือตลอดสัปดาห์ก่อนที่ผ่านมาเนี้ย ผมได้เจอประสบการณ์แปลกใหม่เยอะเลย ทั้งได้ออกไปสังคมกับคนจริงที่โลกภายนอก(หลังจากไม่ได้ออกมาเป็นปี เชื่อหรือไม่ว่า จขบ. ไม่ได้ออกจากบ้านมาเป็นปี!!!)
ที่รู้สึกติดใจสุดๆนั่นคือ เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมานี้ ผมได้มีโอกาสไปงานปาร์ตี้งานหนึ่ง ซึ่งจริงๆก็คือ แม่จะไปหาเพื่อนที่รู้จักกันนั่นแหละ แต่ด้วยความที่เป็นห่วง(หรืออยากหาเรื่องออก?)เลยขอติดตามไปด้วย เผื่อมีอะไรก็จะได้ช่วยกันดูแล ซึ่งตอนนั้นก็มีพี่คนนึงไปด้วย สรุปไปกัน3คน
ระหว่างทางที่นั่งแท็กซี่ไป ผมนั่งหน้าสุดเลย อืมมม ก็ไม่มีอะไรครับ ดูวิวไปเพลินๆ จดจำตึกรางบ้านช่องและจุดสังเกตสำคัญๆเผื่อขากลับจะได้ไม่หลง ซึ่งพอมาถึงงานปาร์ตี้ ปรากฎว่า.... โหะ ควันบุหรี่งี้ ฟุ้งงงง มาเลยครับพี่น้อง สุดตีนมั้ยล่ะ (อยากจะพูดคำนี้เหลือเกิน แต่ไม่รู้จะพูดยังไง =__=")
ซึ่งพอเข้าไปในงาน เขาก็จะมีเปิดเพลงให้เต้นๆกันใช่มั้ยครับ แต่ผมกลับไปยืนแหกปากร้องเพลงSupernovaของTETRA-FANGอยู่คนเดียว(ซึ่งเพลงในนั้นมันดังมาก จนแก้วหูผมแทบแตก เรียกว่าถึงผมจะแหกปากให้ตาย ก็คงไม่มีใครสนใจเท่าไหร่ นอกจากท่าทางบิดๆแอ่นๆเหมือนหลุดมาจากการ์ตูนโจโจ้ที่ติดเป็นนิสัย.. พวกยืนตรงไม่เป็น) ซึ่งพออยู่ในงานไปสักพัก แม่ก็ชวนให้ออกมายืนพักข้างนอกสักพักนึง ซึ่งตรงนั้นก็จะมีพวกคล้ายๆล็อบบี้ ที่มีพนักงานกับคนนั่งๆกันอยู่(พวกวัยรุ่นที่มาในงานนี่นั่งสูบบุหรี่กันหน้าสะหลอนเชียว มันเหม็นนะเห้ย)
ซึ่งพออยู่ว่างๆมันก็เกิดเบื่อครับ เลยหยิบเอากระดาษโน๊ตกับปากกาในกระเป๋ากางเกงออกมา แล้ววาดครูปซะ....
นี่แหละครับ
บอกแล้วว่าว่างไม่ได้จริงๆ.....
พอเสร็จ สักพักมีพนักงานคนนึงเชิญให้กลับเข้าไปในงานอีกครั้ง(คือจริงๆแล้วแม่ผมเขามารอคุยกับเพื่อนเท่านั้นแหละครับ ="=) พอเข้าไปปุ๊บ ด้วยความที่ว่างจัด กอปรกับลองเดินวนๆเข้าไปดูข้างในๆ เห็นเขาเต้นกัน เลยลองเต้นๆดูบ้าง แต่ไปๆมาๆ ไหงเต้นเป็นอยู่ท่าเดียวหว่า.. =__=" (เต้นคาราเมลดันเซ็นซะงั้น...)
ซึ่งด้วยความหน้าด้านหน้าไม่อาย(จริงๆคืออีกบุคคลิกพาไปมากกว่า)ทำให้เต้นอยู่ท่าเดิมๆวนไปวนมาอยู่ในงาน แล้วก็เดินวนไปรอบๆโดยไม่สนใจผู้คน แถมยังเดินหลับตาพริ้มส่ายสะโพกไปมาราวกับเกย์อ่อยเหยื่อ...
พูดแล้วคงไม่เห็นภาพกัน ต้องมีภาพประกอบ....
หึ! B)
แต่ถามว่าใจจริงอายมั้ย... ก็อายนะ - -" (แถมมีพี่สต๊าฟในงานที่ท่าทางมีอายุยืนอยู่แถวๆนั้นด้วย ด้านจริงๆ)
นี่แหละครับ พอเสร็จธุระเรียบร้อย ก็กลับออกมาจากในงาน คราวนี้ขากลับพี่คนที่มาด้วยต้องกลับบ้านก่อนเนื่องจากว่าบ้านพี่เขาอยู่คนละทางกับทางกลับบ้านผม ผมเลยนั่งรถแท็กซี่กลับกับแม่แค่2คน เป็นประสบการณ์การออกไปข้างนอกไกลๆครั้งแรกด้วยตัวคนเดียวเลยก็ว่าได้(ว่าไปนั่น) ซึ่งระหว่างทางผมก็พยายามจดจำสถานที่ต่างๆที่ผ่านไปมา และคุยปรึกษาเรื่องทางกับพี่คนขับแท็กซี่ตลอด ซึ่งตรงนี้ต้องขอชมว่าพี่ๆเขานิสัยดีและน่ารักมากๆครับ ทั้งขาไปและขากลับเลย เพราะแต่ละคนเป็นกันเองมาก แถมขับรถดีไม่มีทำให้เราเสียขวัญด้วย (เพราะประสบการณ์ตอนเด็กๆ เวลาออกไปไหนมาไหนกับครอบครัว จะเคยเจอแท็กซี่หลายประเภทมาก ต้องบอกว่าสมัยนี้เขาปั๊ดตะนาแล้วขิงๆ)
....ก็นี่แหละครับ คือประสบการณ์นึงที่ประทับใจมาก คือสำหรับคนทั่วๆไปที่ได้ออกไปไหนมาไหนเองในโลกกว้างบ่อยๆ อาจจะบอกว่าเป็นอะไรที่ธรรมดาๆ แต่สำหรับผมแล้ว นานๆจะออกไปไหนที(เป็นปีด้วยซ้ำ) แถมตอนนี้ก็โตมากแล้ว อาศัยความหน้าด้านกับหลายบุคคลิกเข้าช่วย เพื่อนๆก็ช่วยกันเต็มที่ครับ ถึงบางทีจะเขินอายกับการกระทำบ้าๆที่บางครั้งเขาทำให้เป็นแบบนั้นก็ตาม แต่อย่างที่เคยมีคนบอกไว้จริงๆว่า ในโลกนี้ไม่มีอะไรยากไปกว่า ถ้าเราหน้าด้านเข้าไว้ (<<ไอ่นี่แกพูดเองรึเปล่า?)
และอีกอย่างที่อยากจะบอกคือ ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมานี้ ผมนอนเร็วขึ้น แต่ทำงานได้น้อยลง..... ไม่รู้ทำไม หรือว่ามันว่างจัดที่ไม่มีเน็ทให้ใช้ จนเอาเวลาไปคิดเรื่องเพลงธีมตัวละครในฟิคT.O.P SPก็ไม่รู้ล่ะสิเนี่ยยยยยย บ้าบอจริงจริ๊งงงงงง!!!!!! =[]="
เอาเป็นว่าจบแต่เพียงเท่านี้ก่อนครับ หวังว่าอาทิตย์หน้าถ้ามึอะไรมาเล่าหรืออัพเดท เราจะได้เจอกันอีกนะครับ แล้วพบกับใหม่เอ็นทรี่หน้าครับผม
