สวัสดีครับเพื่อนๆทุกๆคน หลังจากที่หายไปพักนึง(อีกแล้ว) ในที่สุดก็ได้ฤกษ์กลับมาอัพเดทเอนทรี่ใหม่ซะที
     
เมื่อ6วันก่อนผมเพิ่งจะมีอายุครบ19ปีไปหมาดๆ(แก่ขึ้นอีกแล้วเรอะ) ใจลึกๆก็รู้สึกดีใจนิดหน่อย(จะได้โตทันพี่มิไง ><") แต่ในความเป็นจริงแล้ว พอมาลองมองดูสิ่งต่างๆที่ได้ทำไปแล้วเมื่ออายุ18 รู้สึกมันน้อยเหลือเกิน.. เรามีอะไรที่ทำสำเร็จไปแล้วเป็ยอย่างๆบ้างนะ?
         
คำถามนี้มันทำให้ผมรู้สึกหดหู่ใจทุกครั้งที่ถามตัวเอง เหมือนกับตอนที่อายุครบ18 ตอนนั้นก็คิดเหมือนกันว่า แล้วเมื่อปีก่อนเราทำอะไรไปแล้วบ้าง ทั้งๆที่เราวางแผนกับตัวเองเอาไว้แล้ว แต่ทำไมถึงไม่มีอะไรสำเร็จเป็นชิ้นเป็นอันสักทีนะ?
               
                
............... จริงๆแล้ว ทุกอย่างคำตอบมันก็น่าจะอยู่ที่ตัวผมนี่เองแหละครับ เพราะผมเป็นคนอ่อนไหวง่าย ผมมักจะใช้เวลาไปกับเรื่องที่เป็นของความรู้สึกซะมากกว่าเรื่องของสิ่งที่ต้องทำ และหลายครั้ง ก็เสียเวลาไปกับสิ่งที่ไม่ได้ตั้งใจจะทำในวันนั้นๆ
         
บางทีมานั่งคิดดูแล้ว ก็ขำตัวเองดีเหมือนกัน ทำอะไรไปเรื่อยๆ ไม่เป็นชิ้นเป็นอันแบบนี้ แล้วเมื่อไหร่สิ่งที่อยากทำ อยากเป็น จะได้เป็นสักทีนะ
                
               
.
.
.
    
แล้ว...
บางที ความรู้สึกโดดเดี่ยว และความรู้สึกต่างๆที่เข้ามาประดัง จากที่เกิดการเปลี่ยนแปลงบ้างอย่างในชีวิต มันก็ทำให้รู้สึกเวิ้งว้าง เหมือนกับเวลาที่เคยเดินผ่านทุ่งดอกไม้ ได้เห็นดอกไม้สีสดใสสวยงามอยู่ริมทาง มันมีความสุขมากๆ
แต่แล้ว วันนึง ดอกไม้เหล่านั้นกลับเหี่ยวเฉาและหายไปจากทุ่งริมทางนั้นจนไม่เหลือแม้แต่ดอกเดียว.... และดูเหมือนมันจะเป็นชะตากรรมที่ไม่สามารถจะย้อนอะไรให้กลับคืนมาดังเดิมได้อีกต่อไป
            
ผมเอง จริงๆแล้วก็ไม่ใช่ตนที่อ่อนแอหรือไม่เอาไหนซะทีเดียว แต่ผมยอมรับตรงๆนะครับว่าบางทีคนเราก็ขาดเพิ่อนไม่ได้เหมือนกัน เพียงแต่บางครั้ง เมื่อถึงเวลาที่อะไรๆมันเปลี่ยนไป เราเองก็ต้องยอมรับสภาวะตรงนั้น ถึงแม้ใจจริงๆจะไม่อยากให้มันเป็นก็ตาม
        
          
ผมก็ไม่รู้ว่าชีวิตจะก้าวไปได้อีกนานแค่ไหน เพียงแต่รู้ว่าผมเองก็ยังคงมีความหวัง มีสิ่งที่ศรัทธา และมีสิ่งที่รอคอยอยู่เสมอ ฉะนั้น ไม่ว่าข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น ผมก็คงต้องเดินหน้าต่อไปเรื่อยๆ และเมื่อถึงเวลานั้น บางทีตัวเองอาจจะกลายเป็นคนไร้ความรู้สึกไปแล้วก็ได้มั้ง (ฮ่าๆ)
              
ไม่รู้.. บ่นอะไรไร้สาระไปวันๆ (ฮ่าๆ)
          
                   
สุดท้ายนี้ก็แค่อยากจะบอกกับทุกๆคนว่า รักษาสุขภาพด้วยนะครับ ไข้หวัด2009ระบาดหนักจนเป็นข่าวสามัญประจำรายการกันทุกวันไปแล้ว ยังไงก็พยายามรักษาสุขภาพ และระวังเรื่องสิ่งสกปรกด้วย
การรักษาความสะอาดเป็นสิ่งสำคัญนะครับ อย่างผมเอง เวลาทำอะไรๆก็จะต้องล้างมือบ่อยๆ ไม่ว่าจะแค่จับเม๊าส์หรือเปิดประตู หรือทำอะไรก็ตาม จะรีบไปล้างมือถูสบู่ทันที
             
อ่อ.. ไม่ใช่เพราะกลัวไข้หวัดหรอกนะครับ แต่เป็นความเคยชินมาตั้งแต่เด็กแล้วมากกว่า เพราะเท้าเองก็จะล้างบ่อยๆเหมือนกัน(ไอ่โรคจิตล้างมือ-*-)
        
            
         
ปล. ถ้าโดราเอม่อนมีอยู่จริง เพื่อนๆคิดว่าเขาจะให้เรายืมไทม์แมชชีนไปใช้มั้ยครับ?

Comment

Comment:

Tweet

ใช่ครับ แปบเดียวผมก็อายุ 19 แล้วอะครับ

ยังไม่สำเร็จธุรกิจเลย จะพยายามต่อไปครับ

สู้ๆเช่นกันนะครับชาร์ม

#1 By กร้อ (110.164.99.209) on 2009-10-15 22:59