NG File : 011 "ภาพถ่าย"

posted on 28 Jun 2009 19:49 by charmise in FICTION
ที่ศูนย์บัญชาการNG เอมิลี่ที่กำลังนั่งติดตามจุดสัญญาณของร๊อบส์กับแคมรี่ถอนหายใจอย่างโล่งอกอยู่ที่ห้องนาวิเกเตอร์ เมื่อเห็นจุดBUGที่เคยปรากฎบนหน้าจอในเขตแอเรีย11ของลอสแองเจลิสได้หายไปแล้ว นั่นแสดงว่าร๊อบส์ได้จัดการกับBUGตัวนี้ลงได้อย่างรวดเร็ว
แต่ทว่า...หญิงสาวผมน้ำตาลก็ยังไม่ได้คลายความกังวลไปซะทีเดียว เธอยังคงวิตกกังวลในเรื่องของแคมรี่อยู่ ที่จุดสัญญาณสีเหลืองของแคมรี่บนหน้าจอของเธอในตอนนี้ได้ดับหายไปอย่างไม่ทราบสาเหตุ ขณะเดียวกัน ลูอิซ กับ สเตฟาน ที่อยู่ด้วยในห้องก็รู้สึกวิตกกังวลไปด้วยเช่นกัน
สเตฟาน - คุณเอมิลี่ สถานการณ์แบบนี้ให้พวกเราไปจัดการเถอะครับ !
/เด็กหนุ่มผมสีแดงเพลิงพูดขอขึ้นอย่างร้อนรนกับหญิงสาว แต่เธอก็ส่ายหน้าไม่เห็นด้วยกับคำขอของเขา
เอมิลี่ - ไม่ได้หรอก ในสถานการณ์แบบนี้ มันเป็นเรื่องที่จะตัดสินใจทำอะไรลงไปก่อนไม่ได้ ฉันเองก็กังวลไม่แพ้พวกเธอเหมือนกัน แต่ว่า...
/ระหว่างที่หญิงสาวกำลังจะพูดต่อนั้นเอง ชายหนุ่มผมยาวสีเขียวอ่อนก็เดินแทรกเข้ามาและพูดขึ้น
ลูอิซ - ..แต่ผมคิดว่า ถ้าส่งพวกเราไปลงในพื้นที่เดียวกับแคมรี่ อย่างน้อย ถ้าเขากำลังเผชิญหน้ากับอาชญากรที่มีอาวุธร้ายกาจอยู่ในมือ พวกเราก็ยังจะช่วยเหลือกันได้นะครับ คุณเอมิลี่
/ลูอิซพูดขึ้นอย่างใจเย็นและมีเหตุมีผล ทำให้เอมิลี่อดชื่นชมในความคิดแบบผู้ใหญ่ของเขาไม่ได้ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ได้แต่เงียบและไม่สามารถจะอนุญาตให้ทั้งสองไปได้ จนกว่าจะได้รับคำสั่งมอบหมายจากพันเอกมิคาเอล ด้านสเตฟานก็อดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าท่าทางที่เป็นกังวลและร้อนรนแบบอยู่เฉยๆไม่ได้ออกมา ลูอิซเองก็ได้แต่เก็บซ่อนความกังวลไว้ภายใต้ใบหน้าขาวๆที่ดูสงบนิ่ง
แต่ระหว่างนั้นเอง ขณะที่ทั้งสามกำลังอยู่ในสภาวะวิตกกังวลนั้น จู่ๆ ก็มีใครคนนึงเดินเข้ามาในห้องและเข้ามาแทรกตรงกลางระหว่างทั้งสามคน ไม่ใช่ใครที่ไหน แจ๊คนั่นเอง
แจ๊ค - กำลังกังวลอะไรอยู่เหรอครับ? คุณเอมิลี่..
/ชายหนุ่มผมสีดำพูดพลางใช้สองนิ้วขยับแว่นตาสีม่วงเข้มที่สวมอยู่ให้เข้าที่เล็กน้อย ทันทีที่เอมิลี่เห็นเขาก็แสดงสีหน้าที่หงุดหงิดออกมาอย่างอัตโนมัติ
เอมิลี่ - แจ๊ค? เข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ มันไม่ใช่หน้าที่ของเธอสักหน่อยนะ !
แจ๊ค - ขอโทษด้วยครับ ได้โปรดอย่าโกรธผมเลยนะครับ คุณรุ่นพี่คนสวย
/แจ๊คกล่าวคำขอโทษที่ฟังดูไม่เต็มใจแถมยังปะปนกับสำนวนกระเซ้าเย้าแหย่หญิงสาวที่อยู่ตรงหน้า ยิ่งสร้างความไม่พอใจให้กับเธอมากขึ้น แต่ถึงอย่างนั้นพันโทหญิงก็เก็บอารมณ์ไว้ได้อย่างเฉียบขาด เพียงถอนหายใจเบาๆเฮือกเดียว
เอมิลี่ - อืมม์ ไม่เป็นไรหรอกนะ ว่าแต่มีอะไรงั้นเหรอ
แจ๊ค - ครับ คือว่า พันเอกมิคาเอลหายไปจากศูนย์บัญชาการน่ะครับ
/ทันทีที่ทุกคนได้ยินสิ่งที่ชายหนุ่มแว่นสีม่วงพูดขึ้น บรรยากาศในห้องก็เปลี่ยนไปในทันที เนื่องจากปกติแล้วมิคาเอลจะไม่เคยออกไปจากศูนย์บัญชาการเลยนอกจากเวลาหมดภารกิจหน้าที่ ทำให้ทั้งเอมิลี่ ลูอิซ และ สเตฟาน ต่างแสดงสีหน้าประหลาดใจออกมา
สเตฟาน - ว่าไงนะครับ !?
เอมิลี่ - คุณมิคาเอล... น่ะเหรอ? เกิดอะไรขึ้นนะ ?!
ลูอิซ - .....! หรือว่าพันเอกมิคาเอล..
เอมิลี่ - "(จริงสิ! บางทีคุณมิคาเอลจะรู้เกี่ยวกับที่อยู่ของแคมรี่ก็ได้ หรือว่า... คุณมิคาเอลกำลังจะไปช่วยแคมรี่อย่างนั้นเหรอ !!?)"
/หญิงสาวผมน้ำตาลนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้จากคำพูดของพันตรีผมเขียวที่อยู่ข้างๆ ไม่แน่ บางทีสิ่งที่เธอคิดอยู่นี้อาจจะเป็นจริงก็ได้ !

-------------------------------------------------------------------

"NG" The Networld Guardian
File : 011
"ภาพถ่าย"

-------------------------------------------------------------------

แอเรีย30 ลอสแองเจลิส...
แคมรี่ - "(แย่ล่ะ!!)"
คาร์นาโด้ - ตาย !!!!!!!!!!
(เปรี้ยง!!!!!!!!)
/กระสุนไฮบริดบาซูก้าจากพรานรับจ้างอมหิตพุ่งทะยานเข้าไปที่ชายหนุ่มซึ่งถูกตรึงไว้ด้วยตาข่ายลำแสงอย่างรวดเร็ว แคมรี่ที่ขยับไปไหนไม่ได้ทำได้เพียงแต่จ้องมองกระสุนมหึมาที่กำลังพุ่งเข้ามาตรงหน้า ชะตากรรมของเขาจะต้องมาจบเพียงเท่านี้เองหรือ?
ไม่ทันที่จะสิ้นเสียงจากห้วงคำนึงของชายหนุ่มผู้กำลีงสิ้นหวัง จู่ๆก็มีวัตถุลึกลับบางอย่างที่ลุกโชนด้วยเปลวเพิ่งสีฟ้าพุ่งเข้ามาแทรกแสกกลางด้วยความเร็วสูง พร้อมกับทำลายกระสุนไฮบริดบาซูก้าที่กำลังจะคร่าชีวิตของพันโทหนุ่มจนเกิดระเบิดอย่างรวดเร็ว!
(ตูมม!!!!)
คาร์นาโด้ - อะไรกัน...
/หนุ่มผมน้ำตาลเข้มอุทานขึ้นอย่างประหลาดใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น ขณะที่หนุ่มหน้าสวยผมน้ำเงินกลับรู้สึกคุ้นเคยกับการโจมตีเมื่อครู่นี้ ราวกับว่าเคยเห็นมาก่อนแล้วครั้งนึง...
แคมรี่ - "(การโจมตีแบบนั้น..... หรือว่า!!?)"
/เสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยดังขึ้นเป็นจังหวะ จนกระทั่งร่างซึ่งเป็นเจ้าของเสียงฝีเท้านั้นหยุดอยู่ตรงหน้า สิ่งที่ไม่น่าเชื่อสายตาของแคมรี่ก็ปรากฎขึ้น ดวงตาสีแดงโลหิต ผมหยักศกสีทองอ่อนๆที่ยาวเลยต้นคอ รูปร่างสูงโปร่งในชุดไวท์สูทสีขาวเป็นกระโปรงยาวแบบพิเศษของหน่วยNG เจ้าของร่างนั้นก็คือ มิคาเอล นั่นเอง !
แคมรี่ - พันเอก มิคาเอล !!
คาร์นาโด้ - หึม์... จอห์น มิคาเอล หัวหน้าหน่วยNGงั้นรึ
/ชายหนุ่มผมน้ำตาลดำพูดชื่อของมิคาเอลได้อย่างถูกต้องราวกับรู้จักมาเป็นอย่างดี ยิ่งสร้างความรู้สึกประหลาดใจให้กับแคมรี่มากขึ้นไปอีกว่าเขารู้จักชื่อสมาขิกในหน่วยNGแม้แต่หัวหน้าหน่วยอย่างมิคาเอลได้อย่างไร
แต่ถึงอย่างนั้นก็ดูเหมือนว่ามิคาเอลจะไม่ได้มีปฎิกิริยาแสดงออกถึงความประหลาดใจแต่อย่างใด พันเอกหนุ่มผมทองเดินตรงเข้ามาและหยุดยืนตรงหน้าพรานรับจ้างชุดดำที่จ้องมองมาทางเขาด้วยสีหน้าที่เฉยเมย
มิคาเอล - .............
คาร์นาโด้ - ถอยไปซะ เป้าหมายของฉันไม่ใช่แก
/คาร์นาโด้ใช้คำพูดที่แข็งกระด้างใส่มิคาเอล โดยไม่สนใจว่าคนที่อยู่ตรงหน้าจะเป็นใคร
มิคาเอล - ............. ฉันรู้ดี เป้าหมายของนายคือ คนที่อยู่ข้างหลังฉัน ใช่มั้ย?