NG File : 010 "หายนะที่ไม่รู้ตัว"

posted on 07 Jun 2009 23:50 by charmise in FICTION

ลอส แองเจลิส... ร๊อบส์ในชุดมิสสูท ได้ยืนเผชิญหน้ากับ อานาชี่ แล็คคอน อยู่บนดาดฟ้าของอาคารสูงแห่งหนึ่งกลางเมือง

ร๊อบส์ - นึกไม่ถึงเลยว่าเครือข่ายของอาชญากรโลกไซเบอร์อย่างซันลอค จะมีพวกฆ่าคนเป็นผักปลาแบบแกปนอยู่ด้วย...

/ชายหนุ่มผมสีเทาพูดจาเชิงถากถางพาดพิงไปถึงซันลอคต่อหน้าอานาชี่ ด้วยแววตาที่ดูเย็นชา

ฝ่ายอานาชี่ยังคงมีสีหน้าที่ดูตกตะลึงจากเหตุการณ์เมื่อครู่เล็กน้อย แต่เพียงไม่นานเท่านั้นเขาก็ทิ้งสีหน้าตกตะลึงไป กลับมามีสีหน้าที่ดูโหดเหี้ยมร้ายกาจอีกครั้ง

อานาชี่ - หึ.. แล้วจะทำไม?

ร๊อบส์ - ไม่ละอายใจบ้างเลยรึไง?

อานาชี่ - หึ! ละอายใจ? จะบอกให้ ว่าฉันไม่เคยละอายใจเลยแม้แต่นิด สำหรับพวกมนุษย์พวกนั้นมันก็มีค่าแค่อย่างเดียวก็คือกำจัด
....และจะบอกให้ว่าไม่มีอาชญากรคนไหนที่ไม่เคยฆ่าคนแม้แต่คนเดียวหรอกน่ะ รู้ไว้ซะ!!!!! (ครืด!)

/อาชญากรหนุ่มผมเขียวตะโกนขึ้น ใบหน้าซีกขวาของเขาเริ่มแปรสภาพไปจนกลายเป็นหน้าซีกขวาที่คล้ายกับอสรพิษร้ายกาจ ก่อนจะตวัดแขนขวารูปแบบงูที่ถือปืนพร้อมกับเหนี่ยวไกระดมอัดกระสุนใส่เป้าหมายที่อยู่ตรงหน้าทันที

(ปั้งๆๆๆๆ~!!)

กระสุนปืนลูกโม่นับสิบๆนัดได้กราดระดมเข้าใส่ร๊อบส์อย่างไม่ยั้ง แต่ด้วยประสาทการรับรู้ที่ว่องไวทำให้พันโทหนุ่มสามารถเคลื่อนไหวร่างกายเพื่อหลบหลีกกระสุนได้อย่างฉิวเฉียด

อานาชี่ - "(ทะ... ทำไมมันถึงหลบได้?!)"

/ระหว่างที่อานาชี่กำลังตกตะลึงในความสามารถของร๊อบส์อยู่นั้น จู่ๆก็มีอะไรบางอย่างพุ่งเข้ามาจู่โจมตัวเขาจากด้านข้างอย่างรวดเร็ว

(ฟึบ! เผียะ!!)

เพียงการจู่โจมอันรวดเร็วที่ถึงแม้อาชญากรหนุ่มจะสามารถหลบการจู่โจมเต็มๆได้ แต่ก็ทำให้อาวุธปืนในมือของเขาร่วงหล่นกระเด็นออกไปในบัดดล

อานาชี่ - นี่แก..!

(ควับ!!)

/ไม่ทันที่เขาจะพูดประโยคต่อไป เจ้าของการจู่โจมเมื่อครู่ก็ปรากฎตัวขึ้น นั่นก็คือร๊อบส์ ผู้ที่โผล่มาปะทะกับอาชญากรรายนี้อย่างซึ่งๆหน้า พร้อมกับประเคนหมัดและลูกเตะจำนวนมากเข้าใส่อานาชี่อย่างไม่ยั้งมือ

ด้านอานาชี่นั้นถูกโจมตีอย่างไม่อั้นจนมาติดอยู่กับกำแพงกั้นดาดฟ้าอาคาร แต่ด้วยความสามารถพิเศษจาก "NOHP-DNA" (น็อป ดีเอ็นเอ) ที่อยู่ในตัว ทำให้ประสาทสั่งการให้กล้ามเนื้อร่างกายของเขามีการเคลื่อนไหวที่รวดเร็ว อานาชี่ใช้ประโยชน์นี้ด้วยการสะบัดร่างกายให้ลอดออกมาจากวงหมัดและเท้าของร๊อบส์ได้ทันการ

อานาชี่ - มันจะดูถูกพลังของฉันมากเกินไปแล้ว!! (ควับ!!)

/ชายหนุ่มตะโกนลั่นพร้อมกับอาวุธมีดที่ซ่อนอยู่ในกางเกงยีนส์ออกมาฟันใส่ศัตรูที่อยู่ตรงหน้า

(หมับ!! กร๊อบ~!!)

แต่ดูเหมือนเขาจะคิดผิดซะแล้ว เพราะทันทีที่ปลายมีดจั่วตรงไปที่ใบหน้าของร๊อบส์ มันก็ถูกหยุดไว้ด้วยสิ่งที่แข็งแกร่งกว่า นั่นคือแขนขวาของพันโทหนุ่มผมสีเทาที่เพิ่งจะสวมใส่อุปกรณ์เกราะแขนทริคเคิลนั่นเอง เพียงแค่ออกแรงไม่กี่อึดใจ มันก็สามารถขยำมีดพกที่เป็นอาวุธของอานาชี่ให้แหลกสลายลงได้ง่ายๆ ไม่ต่างอะไรกับขยำเศษกระดาษธรรมดาดีๆนี่เอง

อานาชี่ - หึ้ม!

ร๊อบส์ - ยอมจำนนซะ...... แล้วก็............ บอกเรื่องราวของแกมาทั้งหมด...... รวมถึงเจ้าอาชญากรโลกระดับกลาง "ซันลอค" นั่นด้วย !

-------------------------------------------------------------------

"NG" The Networld Guardian
File : 010
"หายนะที่ไม่รู้ตัว"

-------------------------------------------------------------------

2 ปีก่อน... ที่ ลอสแองเจลิส สหรัฐอเมริกา ภายใต้การปกครองโดยสหพันธ์รัฐNetworld....

"ทำไมถึงไม่ร้องขอความช่วยเหลือจากทางการล่ะ..."

/เสียงของชายคนหนึ่งพูดขึ้นกับชายหนุ่มผมสีเขียวแกมเหลืองที่นั่งสิ้นหวังอยู่ท่ามกลางสายฝน ขณะกำลังนั่งมองร่างอันไร้วิญญาณของแฟนสาวที่ค่อยๆสลายไปทีละนิดในอ้อมแขนของเขา ด้วยใบหน้าที่เอ่อท่วมด้วยน้ำตา

อานาชี่ - ไม่... ฉันทำไม่ได้... เพราะว่า..........

/ชายหนุ่มผมเขียวหยุดพูดชั่วขณะ ร่างกายของเขาสั่นเทาไปจนทั่ว ระหว่างนั้นร่างของหญิงสาวก็สลายหายไปในที่สุด เสี้ยววินาทีชายหนุ่มก็ถึงกับกลั้นความเสียใจไว้ไม่อยู่

อานาชี่ - อ๊ากกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!! คนที่ฆ่าแคธรีน่า! ก็คือพวกมนุษย์ยังไงเล่า---------!!!!!!!!!!!

/เสียงร้องไห้ของชายหนุ่มดังกึกก้องไปทั่วลานกว้าง สายฝนที่โปรยปรายกระหน่ำลงมาไม่อาจกลบเสียงคำรามแห่งความโกรธแค้นนี้ได้ ชายในชุดโค๊ดที่ยืนจ้องมองอยู่ทางด้านหลังได้แต่จดจ้องด้วยสายตาที่เวทนา ก่อนจะเปิดหมวกที่เขาสวมอยู่ออกมา เผยให้เห็นใบหน้าของชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยบาดแผลรูปกากบาท

??? - ถ้าอย่างนั้น ก็จงรับข้อเสนอของซันลอคซะ..

อานาชี่ - ข้อเสนอ...... อย่างนั้นเหรอ........ แกจะให้ฉันไปเป็นอาชยากรชั่วๆอะไรนั่นอย่างนั้นเหรอ!!

??? - แล้วคิดว่าการปล่อยให้พวกมนุษย์มาฆ่าคนรักของตัวเองตายต่อหน้าต่อตาแบบนี้น่ะ มันดีแล้วรึ?

/คำพูดที่ฟังดูเสียดแทงจิตใจของชายหนุ่มหน้าบาก สร้างแรงกดดันให้กับอานาชี่อย่างมาก ชายหนุ่มผมเขียวไม่สามารถต้านทานความเคียดแค้นที่ก่อตัวขึ้นมาในจิตใจของเขาได้เลย

??? - หรือแกคิดว่าดีแล้ว ที่จะปล่อยให้พวกมนุษย์มีอยู่ต่อไป และเข่นฆ่าข่มเหงน็อปแบบนี้ไปเรื่อยๆ?

อานาชี่ - หยุด!!!! พอได้แล้ว!!! ฉันไม่อยากฟัง! อ๊ากกกกกกกกกก--------!!!!!!!!

/ชายหนุ่มเกิดอาการบ้าคลั่งอย่างรุนแรง เขากุมศีรษะตัวเองอย่างทรมาน ไม่นานนักร่างกายของเขาก็เกิดปฎิกิริยาตอบสนองทางอารมณ์ กล้ามเนื้อส่วนต่างๆของเขาค่อยๆเปลี่ยนแปลงไปกลายเป็นสีเขียวและมีลักษณะเหมือนเกล็ดงูสีเขียวปนดำ

อานาชี่ - ร.... ร่างกายของฉันนนนนนน-----!!!!!!!!!!!!!

/อานาชี่ตะโกนอย่างบ้าคลั่ง ท่ามกลางสายฝนที่ตกกระหน่ำลงบนร่างสีเขียวของเขา ขณะที่สายตาของชายผู้มีบาดแผลบนใบหน้ากลับแสดงออกถึงความพึงพอใจ

??? - ใช้มันสิ "Ability Mode" (อบิลิตี้โหมด) ของน็อปในร่างกายของแก.... ใช้มันจัดการกับพวกมนุษย์

อานาชี่ - พวกมนุษย์...

??? - มนุษย์โสมม ที่สร้างน็อปอย่างพวกเราขึ้นมา... มนุษย์ที่เป็นคนพรากสิ่งที่รักของแกไป!

อานาชี่ - ใช่... พวกมนุษย์........... พวกมนุษย์!!! ฉันจะฆ่าพวกมันให้หมด!!!!!!

/ชายหนุ่มผมเขียวตะโกนขึ้นลั่นด้วยความโกรธแค้นราวกับเสียงแห่งความพยาบาทของงูพิษ นั่นเองจึงเป็นจุดเริ่มต้นของการออกฆ่าคนอย่างบ้าคลั่งของอานาชี่ ด้วยฝีมือการใช้ปืนที่ไม่แพ้ใคร จริงอยู่ที่ว่าน็อปนั้นมีข้อจำกัดในการใช้อาวุธที่ทำจากเหล็ก ด้วยผลกระทบจากคลื่นแม่เหล็กที่อยู่ภายในร่างกาย แต่กับอานาชี่แล้วตรงกันข้าม เขากลับไม่สนใจความเจ็บปวดที่ได้รับในทุกๆครั้งที่เขาใช้อาวุธเลย แต่กลับรู้สึกพึงพอใจที่ได้เห็นผู้คนมากมายนอนราบอยู่บนพื้นด้วยรูพรุนกระสุนพันๆนัดที่เขาเองเป็นคนสร้างไว้........

และในที่สุดไม่นานนัก... อานาชี่ แล็คคอน ก็ได้กลายไปเป็นอาชยากรน็อปอย่างเต็มตัว และมีรายชื่อบันทึกอยู่ในกลุ่มอาชยากรโลกของทางการในที่สุด และถูกตามล่าตัวเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน...

.
.
.

ที่ดาดฟ้าอาคารสูงที่เดิม ร๊อบส์ในชุดมิสสูทได้เผชิญหน้ากับอาชญากรหนุ่มผมเขียว อานาชี่ ที่เขาติดตามตัวมาจนพบ

อานาชี่ - ........? นี่แกจะให้ฉันบอกเรื่องราวของฉัน ตั้งแต่ต้นกำเนิด จนถึงตอนนี้เลยงั้นรึ? แถมยังจะให้บอกเรื่องของซันลอคอีก... หึ! น่าขำน่ะ !

ร๊อบส์ - ....................

อานาชี่ - สิ่งที่ฉันจะบอกแกได้ในตอนนี้ มีแค่สิ่งเดียวเท่านั้น.... ก็คือ ตายซะ !!!

(ขวับ !!!!!!!)

/เสียงมีดพกขนาดเหมาะมือถูกขว้างแหวกอากาศตรงไปยังพันโทหนุ่มในชุดขาวที่ยืนอยู่ห่างออกไปไม่เกิน 3 เมตร อย่างรวดเร็วจนแทบตั้งตัวไม่ทัน

(ฟึบ~!! เพล้ง..----!!!)

โชคยังดีที่ร๊อบส์สามารถหลบได้อย่างเฉียดฉิว มีดอันคมกริบพุ่งผ่านร่างของเขาไปไกลกว่า 20 เมตร แทงทะลุกระจกของตึกที่อยู่ถัดออกไปจนแตกกระจายเสียงดังสนั่น
เศษกระจกที่แตกออกร่วงหล่นลงสู่พื้นเบื้องล่าง สร้างความตกใจและขวัญเสียให้กับผู้คนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่บนท้องถนนบริเวณนั้นอย่างมาก

ร๊อบส์ - ถ้าอย่างนั้น เห็นทีฉันก็จะต้องใช้กำลัง... !

/ร๊อบส์ไม่รอช้าเร่งฝีเท้าวิ่งตรงเข้าไปที่อานาชี่ พร้อมกับออกหมัดเข้าใส่อย่างรวดเร็ว แต่อานาชี่ก็รับไว้ได้ด้วยฝ่ามือเดียว ร๊อบส์ตวัดขาเข้าตัดกลางลำตัวของอานาชี่ แต่ก็ถูกสวนกลับด้วยขาเช่นเดียวกัน อานาชี่สะบัดขาพลิกกลับแบบผิดธรรมชาติ เกี่ยวขาของร๊อบส์เอียงตัวจนลืมลงกับพื้น

แต่ด้วยไหวพริบที่ว่องไวของพันโทหนุ่ม เขาจึงเหวี่ยงขาข้างที่ถูกเกี่ยวตีสะบัดข้ามหัวตัวเองไป ทำให้อาชญากรหนุ่มที่ไม่ทันระวังตัวเสียทีกระเด็นตีลังกาหลุดออกไปอยู่อีกฝั่ง

ร๊อบส์ได้โอกาสจึงดีดตัวขึ้นมาแล้วพุ่งเข้าไปล็อคคออานาชี่ไว้ แล้วจับตีเข่าอัดใส่กลางลำตัวอย่างรวดเร็ว แต่ไม่ทันไรก็ถูกอานาชี่บล็อกเข่าไว้ด้วยศอกที่แข็งแกร่ง ก่อนที่ร๊อบส์จะถูกเปลี่ยนเป็นฝ่ายโดนเล่นงานคืน อาชญากรผมเขียวสวนหมัดเข้าใส่กลางท้องของชายหนุ่มเต็มๆ แรงกระแทกมหาศาลผลักตัวเขาเซถอยหลังออกไปไกล

อานาชี่ - หึ!

(แกร็ก!)

/อานาชี่อาศัยจังหวะนี้หยิบปืนพกของตนที่หล่นอยู่บนพื้นขึ้นมา พร้อมกันเหนี่ยวไกยิง

(ปั้ง!!!!!!)

สิ้นเสียงกระสุนปืนที่ดังลั่น ร่างในชุดยูนิฟอร์มสีขาวของพันโทหนุ่มก็ปลิวร่วงลงมาจากดาดฟ้าของอาคารที่สูงกว่า 20 ชั้น และลอยหายลับตาไปในที่สุด..

อานาชี่ - หึ....!

/อาชญากรหนุ่มผมเขียวแสยะยิ้มอย่างสะใจ ก่อนจะวิ่งกระโจนลงจากชั้นดาดฟ้าตึกอย่างรวดเร็ว และหายตัวไปในท้องถนนที่สับสนวุ่นวายด้านล่าง

ที่ด้านล่างของอาคาร ร๊อบส์ซึ่งตกลงมาจากดาดฟ้าสูงลับฟ้าดูจะไม่มีรอยบาดเจ็บใดๆ นั่นเป็นเพราะช่วงระหว่างที่เขากำลังจะตกถึงพื้น บับลิ่ง ยานพาหนะของเขาได้เข้ามารับตัวไว้ได้ทันการ

แต่ถึงอย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้ชายหนุ่มร้อนรุ่มใจคงจะเป็นการพลาดท่าปล่อยให้เป้าหมายถือโอกาสลอยนวลไปได้ ซึ่งถ้ารวมความผิดพลาดจากเมื่อครั้งที่ไปจับกุมซันลอคแล้วละก็ ครั้งนี้ก็จะเป็นครั้งที่สองของภารกิจในฐานะหน่วยNGที่ล้มเหลว

ร๊อบส์ - พลาดอีกแล้วสิ...

/แต่ระหว่างที่ร๊อบส์กำลังสับสนอยู่นั่นเอง เอมิลี่ก็ติดต่อเข้ามาที่นาวิเกเทคทีฟของเขา ชายหนุ่มไม่รีรอที่จะทำการเปิดรับสัญญาณการติดต่อทันที

เอมิลี่ - ร๊อบส์ สเป็นสัน ได้รับสัญญาณพบ BUG เกิดขึ้นในบริเวณแอเรียที่11ของลอสแองเจลิส รีบไปด่วน

ร๊อบส์ - "(แอเรีย11..!!)"

/ร๊อบส์เปิดระบบโปรแกรมแผนที่ "Site Map" (ไซท์แม็ป) จากนาวิเกเทคทีฟ เพื่อค้นหาจุดของแอเรีย11ในลอสแองเจลิสแห่งนี้ ไม่นานนักเขาก็พบว่ามันอยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่กิโลเมตรเท่านั้น

ร๊อบส์ - รับทราบ !

/ชายหนุ่มเตรียมที่จะรุดหน้าไปยังเป้าหมายในทันทีทันใด แต่ก่อนที่เขาจะกดปิดสัญญาณติดต่อ เอมิลี่ก็แทรกขึ้นมา

เอมิลี่ - เดี๋ยวก่อนสิ! ร๊อบส์ เธอพอจะติดต่อสัญญาณของแคมรี่ได้บ้างมั้ย?

ร๊อบส์ - ...แคมรี่? เกิดอะไรขึ้นกับหมอนั่น?

เอมิลี่ - คือระหว่างที่ฉันกำลังคอยดูการเคลื่อนไหวของพวกเธอ จู่ๆฉันก็รู้สึกว่าจุดสัญญาณของเขาหายไป ที่สำคัญ ฉันติดต่อเขาไม่ได้เลย

ร๊อบส์ - แล้วลูอิซ กับสเตฟานล่ะ?

เอมิลี่ - ฉันลองให้สองคนนั้นติดต่อไปดูแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้อีกอยู่ดี แจ๊คก็เหมือนกัน

/เอมิลี่พูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่สบายใจ สีหน้าของหญิงสาวผมน้ำตาลบ่งบอกถึงความรู้สึกกังวลที่แอบแฝงอยู่ในจิตใจได้ดี

ร๊อบส์ - "(กะแล้วเชียว.. ตอนที่เราได้รับการติดต่อจากแคมรี่มา ก็รู้สึกว่าหมอนั่นดูจะวิตกอะไรอยู่ เหมือนกับว่ากำลังถูกสะกดรอยตาม...)"

เอมิลี่ - แต่ว่า... ถ้าเป็นเธอที่อยู่ในแอเรียใกล้ๆกัน ฉันคิดว่าน่าจะพอใช้สัญญาณติดต่อกันได้บ้าง ยังไงรีบไปก่อนเร็วเข้าเถอะ

/พันโทสาวสลัดความกังวลออกไป แล้วพูดกับชายหนุ่มตรงหน้าผ่านหน้าจออินฟาเรดอย่างจริงจังและหนักแน่น ทำให้ร๊อบส์หลุดออกจากห้วงคำนึงของเขา และเตรียมพร้อมกับภารกิจ

ร๊อบส์ - ถ้ายังไง ผมจะหาทางติดต่อเขาดู ไม่แน่แคมรี่อาจจะอยู่ที่นั่น...

เอมิลี่ - ที่นั่น?

/ชายหนุ่มผมเทาไม่ได้พูดอะไรต่อกดปิดสัญญาณการติดต่อ ก่อนจะรีบมุ่งหน้าออกจากแอเรีย51ตรงไปยังแอเรีย11อย่างไม่รอช้า

-------------------------------------------------------------------

แอเรีย30 ลอสแองเจลิส... แคมรี่ที่กำลังตามจับสัญญาณของอานาชี่ จู่ๆสัญญาณก็หายไป และทันใดนั้นเองชายหนุ่มก็สังเกตเห็นใครบางคนกำลังวิ่งฝ่ากลุ่มคนที่กำลังเดินกันขวักไขว่อยู่บนถนนไป

แคมรี่ - อะ นั่นมัน..!!

/ใช่แล้ว คนๆนั้นก็คืออานาชี่นั่นเอง ชายหนุ่มผมน้ำเงินเมื่อเห็นเป้าหมายก็วิ่งรีบตามไปอย่างไม่รอช้า แต่ระหว่างนั้นเอง จู่ๆก็มีใครบางคนปรากฎตัวขึ้นที่ด้านหลังของเขา พร้อมกับเล็งบางสิ่งบางอย่างมาที่เขา

(ปั้ง!!!)

"ว๊ายยยยยยยยยย!!!?"

ศีรษะของชายคนนึงที่กำลังเดินสวนกับแคมรี่ถูกเจาะทะลุด้วยกระสุนปืนจนเลือดสาดกระเด็นออกมา สร้างความตื่นตะลึงให้กับผู้คนในบริเวณนั้นอย่างมาก แต่ทว่า ยังไม่พอแค่นั้น

(ปั้ง!!!!)

แคมรี่ - !?!?!?!!

/กระสุนปืนลำกล้องขนาดใหญ่ถูกยิงสวนตัดหน้าของแคมรี่ไปเพียงนิดเดียว แสดงให้เห็นได้ชัดเจนว่าเป้าหมายที่แท้จริงของการจู่โจมครั้งนี้คือตัวเขานั่นเอง

??? - แกจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น แคมรี่ เนวีบลู แห่งหน่วยNG

/เสียงของชายหนุ่มผมยาวน้ำตาลดำรวบหางม้าในชุดสีดำทับด้วยเสื้อคลุมยาวสีเดียวกัน พูดชื่อและสถานะของชายหนุ่มผมสีน้ำเงินที่อยู่ข้างหน้าได้อย่างถูกต้องราวกับรู้ข้อมูลมาอย่างดี สร้างความตกใจให้กับแคมรี่อย่างมาก

แคมรี่ - นายเป็นใครกัน ทำไมถึงรู้ชื่อของฉัน !?

??? - "คานาร์โด้ เปรุส" พรานรับจ้างที่จะปลิดชีพแก !

/เจ้าของดวงตาคมกริบสีทองพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยรังสีอมหิต ก่อนจะส่องกระบอกลำกล้องปืนไรเฟิลตรงมาที่แคมรี่ และ..

(ปั้ง ----!!!!!)

-------------------------------------------------------------------

ขณะเดียวกัน ร๊อบส์ก็เดินทางมาถึงหน้าทางเข้าแอเรีย11ด้วย แบล๊คสปิริท ยานพาหณะสีดำคู่ใจ และสิ่งที่เขาเจออันดับแรกนั่นคือเสียงสัญญาณไซเร็นและสัญญาณเตือนภัยที่ดังระงมไปทั่วท้องถนน สภาพของตึกและทางฟุตบาทที่มีรอยถูกทำลายเป็นทางยาว เรื่อยไปจนถึงถนนที่อยู่ฝั่งตรงข้าม

ร๊อบส์ - ตรงนั้นสินะ...!

/ชายหนุ่มผมเทาไม่รอช้ากดฝ่ามือลงบนแผงควบคุม เพิ่มกำลังส่งคันเร่งแบล๊คสปิริทอย่างเต็มที่ ยานพาหณะสีดำพุ่งไปด้วยความเร็วที่เกินขีดจำกัดจนมองเห็นเป็นเพียงแสงสว่างสีฟ้าประกายดำขนาดเล็กเท่านั้น

(ฟิ้ววว-------!!)

ทันทีที่มุ่งไปตามทางที่มีรอยทะลุขนาดใหญ่ ร๊อบส์ก็เห็นเงารางๆของหุ่นAIรูปแบบงูสีดำตัวใหญ่เคลื่อนที่ได้ซึ่งอยู่งห่างออกไปไม่ไกล เขามั่นใจทันทีว่านั่นคือเป้าหมายBUGที่เอมิลี่แจ้งเข้ามา ชายหนุ่มจึงมุ่งหน้าตรงไปพร้อมกับเร่งเครื่องเต็มกำลังและพุ่งเข้าจู่โจม AI "Black Hydra" (แบล๊คไฮดร้า) เป้าหมายตรงหน้าทันที

AIแบล๊คไฮดร้า - !!!?

/แต่ทว่าทันทีที่มันมองเห็นลำแสงที่กำลังพุ่งเข้ามาเพียงแค่พริบตานั้น แบล๊คไฮดร้าก็สามารถเลื้อยหลบการจู่โจมได้อย่างว่องไว ก่อนจะเลื้อยวกกลับมาโจมตีที่กำแพงตึกบริเวณนั้นจนพังทลายลงมาอย่างหนักหน่วง

(โครม...!!)

ร๊อบส์ - หลบได้แค่ครั้งแรกเท่านั้นแหละ ฉันจะไม่ปล่อยให้แกมาขัดขวางเวลาของฉัน !!

(คว้าง~!!)

/ร๊อบส์ตะโกนขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่นใส่หุ่นยักษ์ตรงหน้า ก่อนจะเร่งกำลังเครื่อง ควงแบล๊คสปิริทโฉบเข้าหางูยักษ์สีดำตรงหน้าอีกครั้ง คราวนี้กระแทกโดนจังๆที่กลางลำตัวของมัน ทำเอาหุ่นAIงูยักษ์ตัวนี้ถึงกับหงายท้องเอนไปที่ด้านหลัง

AIแบล๊คไฮดร้า - GiiiiiiiiiiZZZZZZZZZZZ.....!!! (แกร่ก!!)

/เครื่องจักรยักษ์ส่งเสียงขู่ออกมาด้วยความโกรธกริ้ว ก่อนที่มันจะสะบัดหางเข้าฟาดใส่พาหณะสีดำตรงหน้า แต่ร๊อบส์สามารถควบคุมแบล๊คสปิริทให้หักเลี้ยวหลบได้อย่างง่ายดายเพียงปัดมือขวาบนแผงควบคุมไปทางซ้าย ก่อนที่พันโทหนุ่มจะหักเลี้ยวเข้าโฉบใส่ที่บริเวณหัวของเจ้างูยักษ์แบบฉาบฉวย

(ฟึบ!!!)

ความร้อนจากไอพ่นเครื่องยนต์ของยานพาหนะสีดำโฉบเข้าใส่หน้าของแบล๊คไฮดร้า รังสีความร้อนแผดเผาหน้าของAIงูสีดำจนเกิดรอยไหม้อย่างชัดเจน เครื่องจักรร่างใหญ่สีดำทำการตอบโต้อย่างทันควันด้วยการเผยอาวุธลับที่ซ่อนอยู่ในปากของมัน นั่นคือปืนลำแสงขนาดใหญ่ที่ชาร์จพลังแสงเตรียมที่จะสอยเป้าหมายตรงหน้าให้ร่วงอยู่แล้วนั่นเอง!

ร๊อบส์ - !!?!?

(เปรี้ยงงงง---!!!!!!!)

/ลำแสงจากปากกระบอกปืนขนาดใหญ่ถูกยิงกราดเข้าใส่พันโทหนุ่มพร้อมๆกับยานพาหณะของเขาอย่างรวดเร็วปานสายฟ้า โชคยังดีที่ชายหนุ่มสามารถหักหลบได้ทัน กระสุนลำแสงพุ่งกราดเข้าไปทำลายตึกที่อยู่ห่างออกไปจนพังเป็นแถบๆ ผู้คนต่างวิ่งหนีกระเจิดกระเจิงด้วยความตกใจและหวาดกลัว

AIแบล๊คไฮดร้า - GiZZZZZZZZZZZZZ!!!

/เครื่องจักรสังหารยักษ์สีดำทมึนส่งเสียงขู่ดั่งลั่น ก่อนที่มันจะพุ่งเลื้อยถลาเข้ามาที่ร๊อบส์ คราวนี้อัดเข้าเต็มๆทั้งคนและพาหณะ จนร่างของพันโทหนุ่มผมสีเทาปลิวกระเด็นไปกลางอากาศพร้อมๆกับแบล๊คสปิริทยานพาหณะของเขาในทันที

ยังไม่พอแค่นั้น AIแบล๊คไฮดร้า ได้เปิดฝาเกราะสีดำทั่วร่างของมันขึ้น เผยให้เห็นอาวุธลับที่ซ่อนอยู่ภายใน นั่นคือปืนลำแสงจำนวน10กระบอกทั่วร่างของมัน พลังงานลำแสงถูกส่งกระจายไปทั่วร่างของมันผ่านลวดลายหกเหลี่ยมคล้ายกับเกล็ดงู พลังลำแสงทำลายล้างถูกชาร์จไปที่กระบอกปืนทั่วทั้งร่าง ก่อนที่มันจะปลดปล่อยลำแสงเหล่านั้นยิงกราดไปทั่ว

(ซูมมมมมมมมมมม---------!!!!!!!!!!!)

ลำแสงโปรตอนสีเขียวเข้มพุ่งเข้าสาดทำลายตึกและถนนในบริเวณนั้นจนเกิดความเสียหายอย่างรุนแรง เมื่อร๊อบส์เห็นแบบนั้นจึงลุกขึ้นมาพร้อมกับพยุงยานพาหณะคู่ใจของเขาขึ้น ก่อนจะหยิบมินิดิสก์สีฟ้าใสขึ้นมาแล้วเสียบเข้าไปในอุปกรณ์กำไลข้อมือ เมื่อปรากฎเมนูคำสั่งเลือกอาวุธขึ้นมา ชายหนุ่มก็กรอกสายตาไปที่สัญลักษณ์หมัด ซึ่งหมายถึงอุปกรณ์ทริคเคิลที่แขนขวาของเขานั่นเอง

"เรียบร้อย!"

ระบบคอมพิวเตอร์พูดขึ้นตามการสั่งการของมัน ก่อนที่จะประมวลผลมาที่อุปกรณ์เกราะที่แขนขวาของชายหนุ่ม ไม่นานนักก็เกิดแสงสว่างวาบขึ้นที่ทริคเคิล ภาพทุกอย่างจึงช้าลงราวกับถูกหยุดไว้

ร๊อบส์ - ต้องรีบแล้ว...

/ชายหนุ่มพูดเปรยขึ้นกับตัวเอง ขณะที่สภาวะหน่วงเวลา หรือ LowDelay เริ่มทำงาน ร๊อบส์ก็ขึ้นขี่แบล๊คสปิริทอีกครั้ง พร้อมๆกับใช้โหมดเลือกอาวุธเรียกดาบแสงสีขาวไลท์เซเบอร์ออกมา ก่อนจะเร่งเครื่องยนต์เต็มกำลังแล้วออกตัวพุ่งตรงเข้าไปที่เป้าหมายตรงหน้าอย่างไม่รอช้า

(ครืนนนนนนนนนนนน-------!!!!!!!)

เสียงเครื่องยนต์ของยานพาหณะสีดำทมึนดังกึกก้องไปทั่วอาณาบริเวณ ละอองแสงสีดำแตกกระจายออกราวกับฝุ่นธุลีในอากาศ ด้วยความเร็วระดับที่สายตาคนปกติไม่สามารถจะมองเห็นได้ ในระหว่างนั้นชายหนุ่มก็นำมินิดิสก์สีฟ้าใส่ลงไปที่อุปกรณ์บนข้อมืออีกครั้ง ก่อนจะใช้คำสั่งท่าไม้ตายที่เขาเพิ่งจะได้ลองใช้ครั้งนี้เป็นครั้งแรก

"BLUE SLASH!!"

สิ้นเสียงระบบคอมพิวเตอร์ที่ดังขึ้น ลำแสงสีจากดาบสีขาวได้ขยายตัวใหญ่ขึ้นและเปล่งประกายเป็นสีฟ้า ไม่ต่างอะไรกับแววตาของชายหนุ่มผมเทาที่ควบพาหณะสีดำบึ่งตรงเข้ามาที่เป้าหมายตรงหน้าอย่างมุทะลุ
ในชั่วพริบตานั้นเอง ลำแสงสีฟ้าก็พุ่งเข้าตัดผ่าร่างของเครื่องจักรสังหารยักษ์อย่างรวดเร็ว เส้นสีฟ้าส่องประกายเป็นทางยาวขนานรอบลำตัวของมัน ไม่นานนักส่วนต่างๆของAIแบล๊คไฮดร้าก็แยกออกจากกันเป็นชิ้นๆ ราวกับเนยแข็งที่ถูกผ่าสไลซ์ออกจากกันด้วยมีดผ่าเนย พร้อมกับเกิดแรงระเบิดมหาศาลขึ้น

(ตูมมมมมมมมมมม--------------!!!!!!!!!!!!)

เสียงระเบิดดังกึกก้องไปทั่วพื้นที่โดยรอบ ผู้คนต่างตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ขณะที่รถตำรวจและหน่วยกู้ภัยพิเศษได้เข้ามาถึงในพื้นที่
เมื่อแรงระเบิดคลายตัวลง สิ่งที่เหลืออยู่ตรงหน้านั่นก็คือซากของAIสีดำที่แทบจะไม่เหลือเค้าโครงเดิมอีกต่อไป เป็นเพียงเศษเหล็กสังเคราะห์ที่กำลังจะค่อยๆสลายกลายไปเป็นโมเลกุลทรงลูกบาศก์หายไปในอากาศ...

ขณะเดียวกัน ร๊อบส์ที่กำลังจะมุ่งหน้าออกตามหาอานาชี่ที่พลาดตัวไปตามแอเรียต่างๆ ก็เกิดนึกขึ้นได้ถึงเรื่องที่เอมิลี่ติดต่อเข้ามาเกี่ยวกับแคมรี่ ชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะติดต่อสัญญาณไปยังเพื่อนของเขา แต่ดูเหมือนจะมีคลื่นอะไรบางอย่างเข้ามาทำการแทรกแซงสัญญาณการติดต่อกับแคมรี่ ทำให้เขาไม่สามารถที่จะติดต่อกับแคมรี่ได้เลย

ร๊อบส์ - บ้าน่ะ ติดต่อแคมรี่ไม่ได้... เราก็คงจะต้องปล่อยให้เป็นหน้าที่ของหมอนั่นจัดการเองล่ะนะ... ไม่มีเวลาเหลือแล้ว !

/ร๊อบส์พูดกับตัวเอง ก่อนจะกลั้นใจตัดความกังวลในเรื่องของแคมรี่ทิ้งไป เพื่อที่จะทำภารกิจของตนให้สำเร็จ ก่อนที่จะเกิดเรื่องราวร้ายๆขึ้นกับชีวิตของผู้คนบริสุทธิ์อีก เขาจึงมุ่งตัดสินใจหน้าต่อไปเพื่อตามตัว อานาชี่ แล็คคอน ให้จงได้ แม้จะไม่สามารถจับสัญญาณเป้าหมายได้ก็ตาม

-------------------------------------------------------------------

ทางด้านแคมรี่ในชุดมิสสูทที่กำลังเผชิญหน้ากับคาร์นาโด้ ดูเหมือนการต่อสู้ของแคมรี่จะเป็นฝ่ายถูกไล่ต้อนจนเกือบเสียเปรียบแม้ว่าจะอยู่ในชุดมิสสูทแล้วก็ตาม แต่เรื่องความไวนั้นเสียเปรียบชายตรงหน้าอย่างเห็นได้ชัด

คาร์นาโด้ - อย่าคิดว่าจะหนีไปได้ง่ายๆเลย แคมรี่ เนวีบลู !!

(ตู้มมมมม-----!!!)

/เสียงกระสุนบาซูก้าจากกระบอกปืนไฮบริดบาซูก้าที่ใหญ่โตมโหฬาร "ไฟร์เบิร์ด" ของคาร์นาโด้ดังขึ้นเป็นระยะๆ สลับกับเสียงปืนไรเฟิลขนาด25มม. "ลูซิเฟอร์สเปียร์" ที่ใช้ยิงต้อนแคมรี่อย่างดุเดือดจนแทบจะไม่ให้ชายหนุ่มผมสีน้ำเงินได้พักหายใจ

แคมรี่ - อุ๊บ!! (*วิ่งหลบกระสุน*) "(บ้าน่า! หมอนี่ใช้อาวุธหนักยิงไล่ต้อนเราสลับไปมาได้คล่องแคล่วอย่างกับไม่ใช่คน นี่มันอะไรกัน...? น็อปงั้นเหรอ!?)"

/แคมรี่ที่วิ่งหลบการโจมตีอันหนักหน่วงคิดพลางๆไปในใจ ก่อนจะเริ่มตัดสินใจตอบโต้กลับด้วยการเสียบมินิดิสก์สีเหลืองใสเข้าไปที่ปืนแลงการ์ แล้วใช้คำสั่งเปลี่ยนชุดกระสุนเป็นแบบมิสไซล์ลูกศรอินฟาเรดสีแดง ยิงสวนเข้าไปในดงห่ากระสุนของคาร์นาโด้

(คว้างงงงงง!!!!!) (ตูม!! ตูม---!!!!!)

กระสุนมิสไซล์ลูกศรจำนวนมากพุ่งเข้าทะลวงฝ่าวงกระสุนบาซูก้าและไรเฟิลของชายชุดโค๊ดสีดำ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่สามารถเข้าถึงตัวของเขาได้อยู่ดี เพราะคาร์นาโด้สามารถกระโดดหลบได้อย่างรวดเร็ว ลูกศรอินฟาเรดสีแดงเหล่านั้นจึงกระจายตัวออกแล้วเข้าทำลายตัวเองใส่กระสุนบาซูก้าที่เหลืออยู่แทนที่

คาร์นาโด้ - แกคงคิดว่าฉันเป็นพวกน็อปล่ะสิ แต่ขอบอกไว้ก่อนว่าฉันคือมนุษย์ธรรมดานี่แหละ

แคมรี่ - !!? "(อะไรกัน!!?)"

/ไม่ทันที่ชายหนุ่มหน้าสวยจะตั้งตัวได้ทัน จู่ๆชายหนุ่มผมยาวก็พุ่งเข้ามาที่เขาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับฟาดฟันมีดสปาร์ต้าขนาดใหญ่ "ฟอร์ดไนฟ์" เข้าใส่อย่างไม่ทันให้รู้ตัว แต่โชคยังดีที่แคมรี่สามารถหลบได้อย่างหวุดหวิด แล้วดีดตัวห่างออกมาพร้อมกับยิงกระสุนมิสไซล์ลูกศรแดงเข้าใส่คาร์นาโด้อีกครั้ง

(คว้างงงงง!!!)

คาร์นาโด้ - !!!!? (ฟึบ!!)

/ถึงแม้จะโดนเล่นงานจากด้านหลัง แต่คาร์นาโด้ก็สามารถรู้ตัวได้อย่างทันการ พร้อมกับกระโจนขึ้นลอยเหนือศีรษะของแคมรี่แล้วพุ่งถลาลงมาถีบเสยคางอย่างรวดเร็ว ไม่เท่านั้นยังอัดซ้ำด้วยปืนดาบขนาดใหญ่ "ไนท์เบิร์ด" แต่โชคยังดีที่พันโทหนุ่มจับตัวดาบล็อกไว้ แต่ถึงอย่างนั้นแรงกระแทกของกระสุนดาบก็ลากตัวของเขาไปจนกระแทกติดกับกำแพงที่อยู่ไกลออกไปกว่า 2เมตร ทีเดียว

แคมรี่ - (โครมมม!!!!) อั๊ก!!!!

/ทันทีที่กระสุนดาบขนาดใหญ่ปักเข้าที่กำแพงเรียบร้อย มันก็สร้างลำแสงตาข่ายอินฟาเรดสีเขียวออกมาพันร่างของคนที่ติดกับของมันไว้ แคมรี่ที่รอดจากการถูกกระสุนดาบเสียบทะลุกลางตัวกลับต้องกลายมาเป็นเป้านิ่งที่ถูกล็อคไว้กับกำแพงและขยับร่างกายไม่ได้

แคมรี่ - บ.. บ้าน่า ขยับไม่ได้..!!

/พรานรับจ้างหนุ่มมองที่ดูภาพเบื้องหน้าด้วยสายตาที่อมหิตแสยะยิ้มออกมาอย่างพอใจ ก่อนจะยกกระบอกปืนไฮบริดบาซูก้าไฟร์เบิร์ดขึ้น แล้วเล็งเป้าหมายไปที่เหยื่อตรงหน้า ซึ่งถูกล็อคไว้อย่างสมบูรณ์

คาร์นาโด้ - ปิดฉากล่ะนะ... แคมรี่ เนวีบลู หน่วยNGคนแรกที่จะถูกยมทูตเด็ดชีพ...!!

CONTINUITE TO NEXT FILE...

Tags: action, fic, fiction, ng, original, sci fi1 Comments