ลอส แองเจลิส... ร๊อบส์ในชุดมิสสูท ได้ยืนเผชิญหน้ากับ อานาชี่ แล็คคอน อยู่บนดาดฟ้าของอาคารสูงแห่งหนึ่งกลางเมือง
ร๊อบส์ - นึกไม่ถึงเลยว่าเครือข่ายของอาชญากรโลกไซเบอร์อย่างซันลอค จะมีพวกฆ่าคนเป็นผักปลาแบบแกปนอยู่ด้วย...
/ชายหนุ่มผมสีเทาพูดจาเชิงถากถางพาดพิงไปถึงซันลอคต่อหน้าอานาชี่ ด้วยแววตาที่ดูเย็นชา
ฝ่ายอานาชี่ยังคงมีสีหน้าที่ดูตกตะลึงจากเหตุการณ์เมื่อครู่เล็กน้อย แต่เพียงไม่นานเท่านั้นเขาก็ทิ้งสีหน้าตกตะลึงไป กลับมามีสีหน้าที่ดูโหดเหี้ยมร้ายกาจอีกครั้ง
อานาชี่ - หึ.. แล้วจะทำไม?
ร๊อบส์ - ไม่ละอายใจบ้างเลยรึไง?
อานาชี่ - หึ! ละอายใจ? จะบอกให้ ว่าฉันไม่เคยละอายใจเลยแม้แต่นิด สำหรับพวกมนุษย์พวกนั้นมันก็มีค่าแค่อย่างเดียวก็คือกำจัด
....และจะบอกให้ว่าไม่มีอาชญากรคนไหนที่ไม่เคยฆ่าคนแม้แต่คนเดียวหรอกน่ะ รู้ไว้ซะ!!!!! (ครืด!)
/อาชญากรหนุ่มผมเขียวตะโกนขึ้น ใบหน้าซีกขวาของเขาเริ่มแปรสภาพไปจนกลายเป็นหน้าซีกขวาที่คล้ายกับอสรพิษร้ายกาจ ก่อนจะตวัดแขนขวารูปแบบงูที่ถือปืนพร้อมกับเหนี่ยวไกระดมอัดกระสุนใส่เป้าหมายที่อยู่ตรงหน้าทันที
(ปั้งๆๆๆๆ~!!)
กระสุนปืนลูกโม่นับสิบๆนัดได้กราดระดมเข้าใส่ร๊อบส์อย่างไม่ยั้ง แต่ด้วยประสาทการรับรู้ที่ว่องไวทำให้พันโทหนุ่มสามารถเคลื่อนไหวร่างกายเพื่อหลบหลีกกระสุนได้อย่างฉิวเฉียด
อานาชี่ - "(ทะ... ทำไมมันถึงหลบได้?!)"
/ระหว่างที่อานาชี่กำลังตกตะลึงในความสามารถของร๊อบส์อยู่นั้น จู่ๆก็มีอะไรบางอย่างพุ่งเข้ามาจู่โจมตัวเขาจากด้านข้างอย่างรวดเร็ว
(ฟึบ! เผียะ!!)
เพียงการจู่โจมอันรวดเร็วที่ถึงแม้อาชญากรหนุ่มจะสามารถหลบการจู่โจมเต็มๆได้ แต่ก็ทำให้อาวุธปืนในมือของเขาร่วงหล่นกระเด็นออกไปในบัดดล
อานาชี่ - นี่แก..!
(ควับ!!)
/ไม่ทันที่เขาจะพูดประโยคต่อไป เจ้าของการจู่โจมเมื่อครู่ก็ปรากฎตัวขึ้น นั่นก็คือร๊อบส์ ผู้ที่โผล่มาปะทะกับอาชญากรรายนี้อย่างซึ่งๆหน้า พร้อมกับประเคนหมัดและลูกเตะจำนวนมากเข้าใส่อานาชี่อย่างไม่ยั้งมือ
ด้านอานาชี่นั้นถูกโจมตีอย่างไม่อั้นจนมาติดอยู่กับกำแพงกั้นดาดฟ้าอาคาร แต่ด้วยความสามารถพิเศษจาก "NOHP-DNA" (น็อป ดีเอ็นเอ) ที่อยู่ในตัว ทำให้ประสาทสั่งการให้กล้ามเนื้อร่างกายของเขามีการเคลื่อนไหวที่รวดเร็ว อานาชี่ใช้ประโยชน์นี้ด้วยการสะบัดร่างกายให้ลอดออกมาจากวงหมัดและเท้าของร๊อบส์ได้ทันการ
อานาชี่ - มันจะดูถูกพลังของฉันมากเกินไปแล้ว!! (ควับ!!)
/ชายหนุ่มตะโกนลั่นพร้อมกับอาวุธมีดที่ซ่อนอยู่ในกางเกงยีนส์ออกมาฟันใส่ศัตรูที่อยู่ตรงหน้า
(หมับ!! กร๊อบ~!!)
แต่ดูเหมือนเขาจะคิดผิดซะแล้ว เพราะทันทีที่ปลายมีดจั่วตรงไปที่ใบหน้าของร๊อบส์ มันก็ถูกหยุดไว้ด้วยสิ่งที่แข็งแกร่งกว่า นั่นคือแขนขวาของพันโทหนุ่มผมสีเทาที่เพิ่งจะสวมใส่อุปกรณ์เกราะแขนทริคเคิลนั่นเอง เพียงแค่ออกแรงไม่กี่อึดใจ มันก็สามารถขยำมีดพกที่เป็นอาวุธของอานาชี่ให้แหลกสลายลงได้ง่ายๆ ไม่ต่างอะไรกับขยำเศษกระดาษธรรมดาดีๆนี่เอง
อานาชี่ - หึ้ม!
ร๊อบส์ - ยอมจำนนซะ...... แล้วก็............ บอกเรื่องราวของแกมาทั้งหมด...... รวมถึงเจ้าอาชญากรโลกระดับกลาง "ซันลอค" นั่นด้วย !

-------------------------------------------------------------------

"NG" The Networld Guardian
File : 010
"หายนะที่ไม่รู้ตัว"

-------------------------------------------------------------------

2 ปีก่อน... ที่ ลอสแองเจลิส สหรัฐอเมริกา ภายใต้การปกครองโดยสหพันธ์รัฐNetworld....
"ทำไมถึงไม่ร้องขอความช่วยเหลือจากทางการล่ะ..."
/เสียงของชายคนหนึ่งพูดขึ้นกับชายหนุ่มผมสีเขียวแกมเหลืองที่นั่งสิ้นหวังอยู่ท่ามกลางสายฝน ขณะกำลังนั่งมองร่างอันไร้วิญญาณของแฟนสาวที่ค่อยๆสลายไปทีละนิดในอ้อมแขนของเขา ด้วยใบหน้าที่เอ่อท่วมด้วยน้ำตา
อานาชี่ - ไม่... ฉันทำไม่ได้... เพราะว่า..........
/ชายหนุ่มผมเขียวหยุดพูดชั่วขณะ ร่างกายของเขาสั่นเทาไปจนทั่ว ระหว่างนั้นร่างของหญิงสาวก็สลายหายไปในที่สุด เสี้ยววินาทีชายหนุ่มก็ถึงกับกลั้นความเสียใจไว้ไม่อยู่
อานาชี่ - อ๊ากกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!! คนที่ฆ่าแคธรีน่า! ก็คือพวกมนุษย์ยังไงเล่า---------!!!!!!!!!!!
/เสียงร้องไห้ของชายหนุ่มดังกึกก้องไปทั่วลานกว้าง สายฝนที่โปรยปรายกระหน่ำลงมาไม่อาจกลบเสียงคำรามแห่งความโกรธแค้นนี้ได้ ชายในชุดโค๊ดที่ยืนจ้องมองอยู่ทางด้านหลังได้แต่จดจ้องด้วยสายตาที่เวทนา ก่อนจะเปิดหมวกที่เขาสวมอยู่ออกมา เผยให้เห็นใบหน้าของชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยบาดแผลรูปกากบาท
??? - ถ้าอย่างนั้น ก็จงรับข้อเสนอของซันลอคซะ..
อานาชี่ - ข้อเสนอ...... อย่างนั้นเหรอ........ แกจะให้ฉันไปเป็นอาชยากรชั่วๆอะไรนั่นอย่างนั้นเหรอ!!
??? - แล้วคิดว่าการปล่อยให้พวกมนุษย์มาฆ่าคนรักของตัวเองตายต่อหน้าต่อตาแบบนี้น่ะ มันดีแล้วรึ?
/คำพูดที่ฟังดูเสียดแทงจิตใจของชายหนุ่มหน้าบาก สร้างแรงกดดันให้กับอานาชี่อย่างมาก ชายหนุ่มผมเขียวไม่สามารถต้านทานความเคียดแค้นที่ก่อตัวขึ้นมาในจิตใจของเขาได้เลย
??? - หรือแกคิดว่าดีแล้ว ที่จะปล่อยให้พวกมนุษย์มีอยู่ต่อไป และเข่นฆ่าข่มเหงน็อปแบบนี้ไปเรื่อยๆ?
อานาชี่ - หยุด!!!! พอได้แล้ว!!! ฉันไม่อยากฟัง! อ๊ากกกกกกกกกก--------!!!!!!!!
/ชายหนุ่มเกิดอาการบ้าคลั่งอย่างรุนแรง เขากุมศีรษะตัวเองอย่างทรมาน ไม่นานนักร่างกายของเขาก็เกิดปฎิกิริยาตอบสนองทางอารมณ์ กล้ามเนื้อส่วนต่างๆของเขาค่อยๆเปลี่ยนแปลงไปกลายเป็นสีเขียวและมีลักษณะเหมือนเกล็ดงูสีเขียวปนดำ
อานาชี่ - ร.... ร่างกายของฉันนนนนนน-----!!!!!!!!!!!!!
/อานาชี่ตะโกนอย่างบ้าคลั่ง ท่ามกลางสายฝนที่ตกกระหน่ำลงบนร่างสีเขียวของเขา ขณะที่สายตาของชายผู้มีบาดแผลบนใบหน้ากลับแสดงออกถึงความพึงพอใจ
??? - ใช้มันสิ "Ability Mode" (อบิลิตี้โหมด) ของน็อปในร่างกายของแก.... ใช้มันจัดการกับพวกมนุษย์
อานาชี่ - พวกมนุษย์...
??? - มนุษย์โสมม ที่สร้างน็อปอย่างพวกเราขึ้นมา... มนุษย์ที่เป็นคนพรากสิ่งที่รักของแกไป!
อานาชี่ - ใช่... พวกมนุษย์........... พวกมนุษย์!!! ฉันจะฆ่าพวกมันให้หมด!!!!!!
/ชายหนุ่มผมเขียวตะโกนขึ้นลั่นด้วยความโกรธแค้นราวกับเสียงแห่งความพยาบาทของงูพิษ นั่นเองจึงเป็นจุดเริ่มต้นของการออกฆ่าคนอย่างบ้าคลั่งของอานาชี่ ด้วยฝีมือการใช้ปืนที่ไม่แพ้ใคร จริงอยู่ที่ว่าน็อปนั้นมีข้อจำกัดในการใช้อาวุธที่ทำจากเหล็ก ด้วยผลกระทบจากคลื่นแม่เหล็กที่อยู่ภายในร่างกาย แต่กับอานาชี่แล้วตรงกันข้าม เขากลับไม่สนใจความเจ็บปวดที่ได้รับในทุกๆครั้งที่เขาใช้อาวุธเลย แต่กลับรู้สึกพึงพอใจที่ได้เห็นผู้คนมากมายนอนราบอยู่บนพื้นด้วยรูพรุนกระสุนพันๆนัดที่เขาเองเป็นคนสร้างไว้........
และในที่สุดไม่นานนัก... อานาชี่ แล็คคอน ก็ได้กลายไปเป็นอาชยากรน็อปอย่างเต็มตัว และมีรายชื่อบันทึกอยู่ในกลุ่มอาชยากรโลกของทางการในที่สุด และถูกตามล่าตัวเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน...
.
.
.
ที่ดาดฟ้าอาคารสูงที่เดิม ร๊อบส์ในชุดมิสสูทได้เผชิญหน้ากับอาชญากรหนุ่มผมเขียว อานาชี่ ที่เขาติดตามตัวมาจนพบ
อานาชี่ - ........? นี่แกจะให้ฉันบอกเรื่องราวของฉัน ตั้งแต่ต้นกำเนิด จนถึงตอนนี้เลยงั้นรึ? แถมยังจะให้บอกเรื่องของซันลอคอีก... หึ! น่าขำน่ะ !
ร๊อบส์ - ....................
อานาชี่ - สิ่งที่ฉันจะบอกแกได้ในตอนนี้ มีแค่สิ่งเดียวเท่านั้น.... ก็คือ ตายซะ !!!
(ขวับ !!!!!!!)
/เสียงมีดพกขนาดเหมาะมือถูกขว้างแหวกอากาศตรงไปยังพันโทหนุ่มในชุดขาวที่ยืนอยู่ห่างออกไปไม่เกิน 3 เมตร อย่างรวดเร็วจนแทบตั้งตัวไม่ทัน