NG File : 007 "THE PLAYERS"

posted on 07 Jun 2009 23:31 by charmise in FICTION

Previous File : ความเดิมตอนที่แล้ว...
ภารกิจยับยั้งเหตุความวุ่นวายในเมือง Sort Parando มาถึงจุดสุดท้าย ร๊อบส์ ได้พบกับความจริงที่ว่า เด็กชายที่เขาช่วยไว้ แท้จริงคือหุ่นAIที่ซันลอคจงใจใช้เป็นเหยื่อล่อให้เขาตายใจแต่แรก ทางด้านลูอิซและสเตฟานก็กำลังร่วมมือกับหน่วยMilitector2ในการทำลายกลุ่มRabbotsสีเทาที่กำลังสร้างความวุ่นวายที่อีกฟากของSortParando... ขณะเดียวกัน แจ๊ค ไอแซค และ แบล๊ค ก็ร่วมมือกันกำจัดRabbotsสีขาวที่ทางเข้าเมืองได้สำเร็จ... ขณะที่ร๊อบส์ยังคงต้องเผชิญหน้ากับหุ่นยักษ์ที่เป็นเสมือนปราการด่านแรก พวกลูอิซ และ สเตฟาน จะเดินทางมาช่วยเหลือได้ทันหรือไม่?

(โครมมมมมมมมมมม!!!)

เสียงแรงระเบิดดังสนั่นไปทั่วพื้นที่ในแถบใจกลางเมืองSortParando ซึ่งเป็นผลกระทบมาจากการเผชิญหน้ากับหุ่นAIยักษ์ "Lambodon" ของร๊อบส์ ซึ่งไม่ว่าจะยังไงก็ไม่มีทีท่าว่าชายหนุ่มจะสามารถรับมือได้เลย ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้แสดงปฎิกิริยาที่สื่อถึงความหวั่นกลัวต่อสิ่งที่เผชิญอยู่ก็ตามที

(โครมมมมมมมม!!!!!!!!)

ขณะที่ร๊อบส์กำลังหลบหลีกการโจมตี(ที่เลี่ยงได้ยาก)ของLambodonนั้นเอง ก็มีสัญญาณติดต่อมาจากแจ๊คส่งผ่านมายังอุปกรณ์Speakerที่บริเวณกลางอกที่เสื้อสูทของเขา ทันทีที่ชายหนุ่มผมเทากดตอบรับสัญญาณ ก็ปรากฎหน้าจอแสดงภาพของแจ็คและองค์ประกอบโดยรอบผ่านจออินฟาเรดที่ปรากฎบนผ่านตาของชายหนุ่ม

ร๊อบส์ - ...ว่ายังไง

แจ๊ค - เฮ้ มัวทำอะไรอยู่น่ะ

ร๊อบส์ - ก็เห็นนี่ ว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่

แจ๊ค - แล้วมัวโอ้เอ้อะไรอยู่หืม? หรือนายคิดจะละทิ้งหน้าที่รับผิดชอบ?

/แม้จะได้ยินประโยคต่อว่าเชิงเสียดสีของเพื่อนร่วมงานจากอีกฟาก ชายหนุ่มก็ไม่สามารถตอบอะไรกลับไปได้ เพราะเขาต้องเสียเวลากับการหลบหลีกการจู่โจมของหุ่นยักษ์ที่มาพร้อมกับซากปรักหักพังที่จะโค่นมาใส่เขา และเมื่อเขาสามารถหลีกหนีมาพ้นได้ในระยะที่ปลอดภัยแล้ว ร๊อบส์ก็ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงห้วนๆ

ร๊อบส์ - ขอโทษที... แต่อย่ามายุ่งกับเรื่องของฉัน

แจ๊ค - แล้วทำไม? นายคิดว่าตัวเองคนเดียวจะหยุดมันได้หรือไง?

ร๊อบส์ - ฉันทำได้สิ..... ถ้าฉันทำไม่ได้ก็มีอยู่อย่างเดียว...

แจ๊ค - ว่ายังไงนะ? นี่แกพูดอะไรของแกอยู่น่ะ หืม?

ร๊อบส์ - "ภารกิจล้มเหลว"

/เมื่อสิ้นคำพูดสุดท้ายที่ฟังดูไร้ซึ่งความรู้สึกของชายหนุ่ม สัญญาณก็ตัดไปพร้อมกับภาพสุดท้ายที่ปรากฎคือภาพของหมัดขนาดใหญ่ของเครื่องจักรกลยักษ์ ที่พุ่งแถเข้ามาซัดร่างของเขาอย่างจังก่อนที่สัญญาณจะตัดไป ทิ้งเหลือไว้เพียงแต่ความมึนงงต่อสิ่งที่เกิดขึ้นของแจ๊คที่ติดต่อมาจากทางหน้าปากทางเข้าเมือง

แจ๊ค - หื้มม์ เจ้าหมอนั่นมันทำอะไรไร้สาระลงไปอีกแล้วรึไง

/ชายหนุ่มผมดำถอนหายใจก่อนจะกระโดดขึ้นขี่ยานพาหณะของเขาเพื่อรีบไปยังจุดที่ร๊อบส์กำลังสู้อยู่ แต่ขณะที่เขากำลังจะปลีกตัวออกไปนั้นเอง ร้อยตรีไอแซค ที่ยืนอยู่ไม่ไกลนั้นก็รีบเดินเข้ามาทางเขา

ไอแซค - เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ

แจ๊ค - หึ... มีเรื่องใหญ่แล้วล่ะ แต่ไม่ต้องห่วง ขอให้เป็นหน้าที่ของพวกเราจัดการเอง

(คว้าง...)

/ชายหนุ่มพูดขึ้นพร้อมขยับแว่นตาสีม่วงเล็กน้อย ก่อนจะทำการเร่งเครื่องยนต์พาหณะประจำตัวพร้อมออกตัวไปอย่างรวดเร็ว โดยไม่สนใจคำพูดของร้อยตรีไอแซคแม้แต่น้อย

ไอแซค - แต่ว่า...

"ไม่ต้องห่วงหรอก มันเป็นหน้าที่โดยตรงของพวกเขาอยู่แล้วน่ะนะ"

/ขณะที่ร้อยตรีหนุ่มกำลังจะพูดต่อนั้นเอง จู่ๆก็มีชายเดินเข้ามาพูดตัดบทของเขาไป เป็นชายร่างสูง เส้นผมสีเขียวซอยสไลด์ปาดไปด้านขวา สวมใส่ชุดสีขาว กางเกงสีดำ ด้านนอกปกด้วยเสื้อคลุมสีขาวขอบเงินอีกตัว ที่บ่าทั้งสองข้างมีสัญลักษณ์วงกลมปกด้วยตัวV แสดงถึงยศตำแหน่งที่สูงเกือบสุด ทันทีที่ ไอแซค และ แบล๊ค พร้อมทั้งลูกทีมทุกๆคนซึ่งอยู่ใกล้ๆกันนั้นเห็นชายคนนี้ ก็รีบยกมือขวาขึ้นเหนือศรีษะเพื่อแสดงความเคารพต่อชายผู้มาถึง... "พลเอก สตราดาฟ เฮ็ดดิลเลอร์"

-------------------------------------------------------------------

ที่ศูนย์บัญชาการNG แคมรี่กำลังตกตะลึงกับสิ่งที่แสดงขึ้นบนหน้าจอมอนิเตอร์ของเขา จุดสัญญาณการเชื่อมต่อสีดำของร๊อบส์ซึ่งอยู่ใกล้ๆกับจุดที่พบสัญญาณBUGตัวใหญ่ได้กะพริบถี่ขึ้น แสดงถึงสัญญาณบ่งบอกว่าตอนนี้ทางร๊อบส์กำลังเข้าตาจนเต็มที เอมิลี่จึงได้รีบติดต่อไปยังแจ๊คในทันที

เอมิลี่ - พันโทแจ๊ค สเปลลอยด์ ตอนนี้ร๊อบส์กำลังแย่ รีบไปที่แถบใจกลางป้อมปราการใหญ่ของซอร์ทพาแรนโด้เร็วเข้า

แจ๊ค - รับทราบ ตอนนี้ผมพอจะรู้สัญญาณของหมอนั่นอยู่นิดหน่อย กำลังจะไปเดี๋ยวนี้แหละครับคุณเอมิลี่

/แจ๊คตอบรับขณะที่ตนกำลังขับเพอร์เพิลแด๊ชยานพาหณะคู่ใจมุ่งหน้าไปยังจุดเป้าหมายอย่างรวดเร็ว ขณะเดียวกันกับที่แคมรี่ก็ได้ติดต่อกลับไปยังพวกลูอิซอีกครั้งเพื่อเร่งให้ทั้งสองคนไปประสานงานในจุดเป้าหมาย

แคมรี่ - ลูอิซ สเตฟาน

สเตฟาน - ครับคุณแคมรี่ ตอนนี้พวกเรากำลังจะไปถึงแล้วครับ ไม่ถึงสองนาทีน่าจะไปยังจุดเป้าหมายได้ทันแน่นอนครับ!

แคมรี่ - ฝากด้วยนะ

/เมื่อการติดต่อเสร็จสิ้นหน้าจอก็ปิดตัวลง ขณะที่ตอนนี้ทั้งแคมรี่และเอมิลี่ก็ได้แต่หวังให้ทั้งหมดไปยังจุดเป้าหมายที่กำหนดไว้ได้ทันการก่อนที่ทุกอย่างจะแย่ไปกว่านี้

ด้านมิคาเอลซึ่งนั่งดูผังเหตุการที่เกิดขึ้น ณ ปัจจุบันของSortParando ก็ได้พบว่าตอนนี้จำนวนBUGที่กระจัดกระจายอยู่ในพื้นที่ต่างๆของเมืองเริ่มลดลงไปเรื่อยๆ..... แต่แล้วไม่นานนัก เขาก็ต้องสะดุดขึ้นในทันที เมื่อจำนวนBUGเหล่านั้นกลับมาปรากฎอยู่ในแถบใกล้ๆกับจุดที่ตรวจพบBUGขนาดใหญ่ ซึ่งก็คือจุดที่ร๊อบส์กำลังเผชิญหน้ากับAI Lambodonอยู่ ซึ่งดูเหมือนBUGเหล่านั้นจะติดตามร๊อบส์มาตลอดอยู่แล้วตั้งแต่แรก

-------------------------------------------------------------------

"NG" The Networld Guardian
File : 007
"THE PLAYERS"

-------------------------------------------------------------------

เขตปากทางเข้าSortParando

ไอแซค - ท่านผ.บ. ทำไมถึง...

/ร้อยตรีหนุ่มเอ่ยถามขึ้นหลังจากที่แสดงความเคารพต่อนายพลหนุ่มซึ่งยืนอยู่ห่างออกไปไกลนัก ก่อนที่นายพลสตราดาฟผู้ยิ้มแย้มตลอดเวลาจะหันหน้ามาทางเขาและตอบ

สตราดาฟ - ไม่มีอะไร ฉันก็แค่ผ่านมาตรวจดูสถานการณ์เท่านั้นเอง เพราะเห็นว่าตอนนี้กองกำลังหน่วยต่างๆของเรามีเหลือไม่มากพอที่จะรองรับสถานการณ์ตอนนี้ ฉันคิดไปคิดมาเลยมาที่นี่เลยดีกว่า อีกอย่างฉันก็อยากจะดูสถานการณ์ด้วยตาตัวเองด้วยน่ะ

/สตราดาฟตอบคำถามเป็นประโยคอย่างยาวด้วยรอยยิ้มที่ดูสดใสเป็นมิตรของชายวัยกลางคนที่น้อยนักจะหาได้ แต่ดูเหมือนที่เขาพูดจะสวนกับประเด็นคำถามของฝ่ายลูกน้องอย่างสิ้นเชิง

ไอแซค - คือผมหมายถึง เรื่องของพวกเขาน่ะครับ

สตราดาฟ - อ่อ NG น่ะเหรอ... อืมม์ ไม่ต้องห่วงไปหรอก เพราะพวกเขาคือหน่วยพิเศษที่ถูกก่อตั้งขึ้นมาเพื่อรับมือกับอาชญากรโดยเฉพาะอยู่แล้วไงล่ะ

ไอแซค - ไม่ใช่อย่างนั้นครับท่าน แต่ผมคิดว่าพวกเขายังเด็กนัก เลยเป็นห่วงว่าจะอันตรายเกินไปน่ะครับ

/ร้อยตรีไอแซคพูดขึ้นด้วยสีหน้าที่รู้สึกกังวลและไม่สู้ดีนัก ขณะที่นายพลหนุ่มเมื่อรู้ตัวว่ากำลังหลงประเด็นก็แอบหัวเราะขึ้นเบาๆเล็กน้อย ก่อนจะยกมือขึ้นเล็กน้อยเพื่อแสดงความรู้สึกผิดของเขา

สตราดาฟ - ฮะๆ แหมๆขอโทษทีจริงๆ... เอ้อ... เรื่องนั้นน่ะฉันเองก็รู้ดีอยู่หรอกนะ แต่ถึงจะพูดอย่างนั้น เราเองก็คงต้องเชื่อมั่นว่าพวกเขาต้องไม่เป็นไรแน่นอน อย่างที่ฉันเคยบอกพวกนายไปแล้วไงล่ะ "เรื่องนั้น" น่ะ

ไอแซค - จริงสินะครับ

/เมื่อการสนทนาของผู้ใต้บังคับบัญชากับผู้บังคับบัญชาจบลง ไอแซคก็มีสีหน้าที่สบายใจขึ้น ขณะเดียวกันแบล๊คที่ยืนอยู่ห่างๆก็ยิ้มอย่างมีความหวังเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะเหลียวหลังมองไปยังตึกที่อยู่ห่างออกไป ซึ่งอยู่ในเขตใกล้ๆจุดบริเวณที่เขาได้ส่งลูกทีมทั้ง10คนไปยังที่นั่น
ซึ่งขณะที่ชายผิวคล้ำร่างใหญ่กำลังเหม่อมองได้สักพัก ก็มีสัญญาณติดต่อมาจากทางลูกทีมหน่วยMilitectorของเขา แบล๊ครีบกดรับสัญญาณ ทันใดนั้นก็ปรากฎหน้าจออินฟาเร็ดขึ้นมาพร้อมกับสีหน้าอันโทรมเลอะเทอะของลูกทีมคนหนึ่ง

ลูกทีมMilitector - หัวหน้าครับ ตอนนี้พวกเราอพยพผู้บาดเจ็บออกมาจากตัวอาคารได้แล้วครับ

/ทันทีที่ได้ยินคำรายงานจากลูกทีม ชายหนุ่มก็แสดงสีหน้าที่พอใจขึ้นเล็กน้อย

แบล๊ค - ดีมาก

ลูกทีมMilitector - แต่ว่า..

แบล๊ค - มีอะไรงั้นหรือ?

ลูกทีมMilitector - ...เราได้สูญเสียหน่วยของเราไปจากการปะทะกับพวกAI 6คนครับ

/ทันทีที่ได้ยินรายงานนั้น ชายหนุ่มร่างใหญ่ก็ถึงกับมีสีหน้าที่เปลี่ยนไปทันที ขณะที่ลูกทีมคนอื่นๆที่อยู่ใกล้ๆกับเขาก็ได้ยินคำรายงานนั้นและแสดงสีหน้าที่ตกใจปนเศร้าโศรกไปด้วยเช่นกัน

ลูกทีมMilitector - แล้วตอนนี้พวกผมที่เหลืออีกสาม รวมผมเป็นสี่ ก็บาดเจ็บมาก แต่หัวหน้าไม่ต้องห่วงนะครับ พวกเราจะรีบพาผู้บาดเจ็บไปยังเขตปลอดภัยที่โซนA1ให้เร็วที่สุดครับ

แบล๊ค - ....อืม เข้าใจแล้ว ขอบใจพวกเธอมากนะ ยังไงก็ระวังตัวไว้ด้วยล่ะ!

ลูกทีมMilitector - รับทราบ!

/เมื่อสิ้นสุดการรายงานทั้งหมดหน้าจอก็ปิดหายไป ขณะที่สตราดาฟซึ่งยืนอยู่ห่างออกไปนั้นก็ได้เดินเข้ามาทางร้อยโทแบล๊ค ทันทีที่ชายหนุ่มร่างใหญ่เห็นผู้บังคับบัญชาเดินเข้ามา เขาก็ยืนตัวตรงทันที

สตราดาฟ - เป็นยังไงบ้างล่ะ

แบล๊ค - ครับ ตอนนี้ทางลูกทีมของผมที่ส่งไปกำลังพาผู้บาดเจ็บไปยังเขตปลอดภัยโซนA1ครับ

สตราดาฟ - อืม ยังไงก็ขอโทษด้วยนะ ที่ทำให้ต้องลำบากกันแบบนี้ เพราะฉันสั่งการมาแบบไม่ได้วางแผนแท้ๆ

ไอแซค - ท่านผ.บ....

แบล๊ค - ไม่หรอกครับท่านผ.บ. มันเป็นเหตุสุดวิสัยจริงๆ และอีกอย่างมันคือหน้าที่ของพวกเราอยู่แล้ว ผมเองและลูกทีมก็เตรียมพร้อมกันมาตั้งแต่แรกแล้วล่ะครับ

/ชายร่างใหญ่ตอบด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนและเคารพต่อสตราดาฟ ขณะเดียวกันนายพลหนุ่มก็ได้เพียงแต่พยักหน้าตอบโดยไม่พูดอะไรเท่านั้น

-------------------------------------------------------------------

ขณะเดียวกันที่เขตอันตรายบริเวณหน้าอาคารขนาดใหญ่ ซึ่งเคยเป็นตึกธนาคารใหญ่ของSortParando ปัจจุบันกลายเป็นเพียงอาคารร้างไปในไม่นาน เนื่องด้วยว่าผู้คนต่างอพยพออกมาจากอาคารและบริเวณรอบๆจนหมดสิ้น เหลือเพียงแต่สภาพอันร่อยหรอลงเรื่อยๆของตัวอาคาร ซึ่งผลกระทบเนื่องมาจากการต่อสู้ของ ร๊อบส์ และ AI Lambodon นั่นเอง

(โครมม!!!)

เสียงหมัดขนาดใหญ่ของหุ่นยักษ์พุ่งเข้ากระแทกกับตัวอาคาร ขณะที่ชายหนุ่มซึ่งต่อกรกับมันอยู่นั้นกำลังหลบหลีกการจู่โจมของมันอย่างคล่องแคล่ว ถึงแม้ว่าตอนนี้สภาพร่างกายของเขาจะดูโทรมๆลงไปบ้างแล้วก็ตามที

ร๊อบส์ - "(เจ้าหุ่นยักษ์นี่ เป็นนกต่อที่ซันลอคใช้ล่อเรามาสินะ ถ้าอย่างนั้นแสดงว่าเหตุการณ์ครั้งนี้มันก็แค่กับดักที่หมอนั่นใช้เปิดเกมส์..)"

/ร๊อบส์คิดอยู่ในใจขณะที่ตัวเขากำลังกระโดดถอยห่างจากระยะโจมตีของเจ้าหุ่นยักษ์บ้างเป็นระยะๆ ซึ่งจากที่ดูแล้วชายหนุ่มไม่น่าจะมีท่าทางหรือปฎิกิริยาใดๆที่บอกได้เลยว่าเขาอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่มาก เหมือนจากที่สัญญาณเตือนได้แจ้งไปที่ทางศูนย์บัญชาการของหน่วย

(ขวับ!!!)

ระหว่างที่ร๊อบส์กำลังคิดอยู่นั้นเอง เขาก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่างลอยผ่านหน้าเขาไปในชั่วพริบตา ระหว่างที่เขากำลังหลีกถอยการโจมตีของLambodonซึ่งยังคงสาดซัดเข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อน

"ไม่ได้เจอแกซะนานเลย ร๊อบส์ สเป็นสัน..."

/เสียงของชายหนุ่มลึกลับในชุดผ้าคลุมสีดำสนิทคาดด้วยลายสายฟ้าสีแดงกล่าวขึ้น ระหว่างที่เขากำลังมองดูลงมาจากยอดตึกสูง ซึ่งเบื้องล่างนั้นคือการต่อสู้ของร๊อบส์กับหุ่นAIยักษ์Lambodon ซึ่งต่างฝ่ายต่างก็กำลังไล่ผลัดกันรุกผลัดกันรับอย่างรวดเร็ว ดวงตาสีแดงซีดจับจ้องดูการต่อสู้นี้อย่างจดจ่อและแฝงไว้ด้วยความอาฆาตอยู่ลึกๆ

ร๊อบส์ - "(รู้สึกเหมือนสัญญาณของอุปกรณ์สื่อสารที่เสื้อจะถูกแทรกแซง แบบนี้ระบบสภาวะหน่วงเวลาเองก็คงใช้ไม่ได้ เพราะต้องอาศัยระบบสัญญาณแม่ข่ายที่อุปกรณ์นี่เหมือนกัน... ระบบการสื่อสารถูกปิดกั้นทั้งหมด... เจ้าAIตัวนี้คนถูกติดตั้งโปรแกรมต่อต้านการรับส่งสัญญาณ "ASP"(Anti Signal Program) เอาไว้ภายในส่วนหัวสินะ...)"

/ร๊อบส์คิดในใจขณะที่ดวงตาสีฟ้าที่ข้างซ้ายของเขากำลังจ้องมองไปยังคู่ต่อสู้ที่ไร้ชีวิตจิตใจที่อยู่ตรงหน้าเขา ก่อนที่ชายหนุ่มผมสีเทาจะง้างหมัดขวาของเขาและก้าวฝีเท้าวิ่งตรงเข้าไปที่หุ่นยักษ์

ร๊อบส์ - คิดจะทำลายการสื่อสารของฉันใช่มั้ย ไอ่หุ่นขี้โกง!

/ชายหนุ่มตะโกนพูดกับคู่ต่อสู้ร่างใหญ่ที่ไร้ชีวิตจิตใจตรงหน้า ในทันทีเขาวิ่งเข้าถึงตัวของมัน ก่อนจะต่อยหมัดขวาที่สวมใส่Trickleเข้าใส่กลางลำตัวของLambodonโดยที่มันไม่ทันได้ตั้งตัว

(ครึก....)

ทันใดนั้นเองร่างของหุ่นยักษ์ก็หยุดชะงักไป ร๊อบส์จึงง้างหมัดขวาขึ้นเตรียมต่อยอีกครั้ง แต่คราวนี้เขาได้กางฝ่ามือออก และผลักเข้าไปที่กลางลำตัวจุดเดิมที่ต่อยไปอย่างแรง ทันทีที่ฝ่ามือจักรกลได้พุ่งเข้ากระแทก กลางลำตัวของLambodonก็เกิดแสงวูบวาบเปล่งออกมาจากจุดที่ถูกกระแทก

(วืดดด... ตูม!!)

เกิดแรงระเบิดอย่างรุนแรงขึ้นที่กลางลำตัวของหุ่นยักษ์ เกราะบริเวณที่ถูกทำลายไปได้แตกสลายและกลายสภาพเป็นวัตถุโปร่งแสงทรงลูกบาศก์ ก่อนจะค่อยๆลอยเข้ามาล้อมรอบที่บริเวณTrickleแขนขวาของร๊อบส์ และแปลงสภาพไปเป็นเกราะสนับมือขนาดใหญ่เข้าประกอบติดตั้งบนแขนขวาของชายหนุ่ม ก่อนที่เสียงระบบคอมพิวเตอร์จะดังขึ้นออกมาจากแขนขวาเขา

"ทำการติดตั้งเกราะเสริมชั่วคราวสำเร็จ... เริ่มจับเวลาถอยหลังการใช้งาน 120 วินาที"

สิ้นเสียงระบบคอมพิวเตอร์ ก็ปรากฎตัวเลขนับถอยหลัง 120 วินาที ขึ้นที่อุปกรณ์Navigatectiveที่ข้อมือซ้ายของเขา

ร๊อบส์ - ทีนี้ลองรับการโจมตีจากอวัยวะในร่างกายของแกดูบ้างแล้วกัน

/ร๊อบส์พูดขึ้นก่อนจะเหวี่ยงหมัดที่ติดตั้งชิ้นส่วนสังเคราะห์ขนาดใหญ่เข้าใส่ร่างของLambodon แต่ด้วยปริมาตรน้ำหนักของสนับมือที่ติดตั้ง ทำให้หมัดไม่สามารถเหวี่ยงเข้าใส่ร่างของหุ่นยักษ์ได้ทัน Lambodonสามารถพุ่งขึ้นกลางอากาศหลบการโจมตีนั้นก่อนที่หมัดจะเข้าถึงตัวของมันได้ ก่อนจะทำการแสกนตำแหน่งเป้าหมายมาที่ร๊อบส์ และเล็งหมัดขนาดใหญ่ของมันมาที่ชายหนุ่ม และยิงมันออกไป

(ครืนนนน!)

หมัดจรวดขนาดยักษ์พุ่งดิ่งจากกลางอากาศเข้าหาร่างของชายหนุ่ม แต่ดูเหมือนเขาจะไม่มีท่าทีที่จะหลบหลีกใดๆเลย ร๊อบส์ยังคงยืนนิ่งเฉย ขณะที่หมัดจรวดขนาดยักษ์กำลังพุ่งเข้ามานั้นเอง เขาก็กำหมัดขวาที่ติดตั้งสนับมือสังเคราะห์ไว้แน่น ทันใดนั้นหมัดจรวดขนาดยักษ์ก็ได้พุ่งเข้ามาที่เข้า และ

(เปรี้ยงงงงงงงงง!!!)

หมัดจรวดขนาดยักษ์ของLambodonได้ถูกต่อยจนแหลกละเอียด ด้วยหมัดขวาของร๊อบส์ที่ติดตั้งสนับมือซึ่งสังเคราะห์มาจากเกราะบริเวณหน้าท้องของมันเอง เศษซากของหมัดที่แตกสลายได้กลายสภาพเป็นวัตถุโปร่งแสงทรงลูกบาศก์และสลายหายไป ขณะที่ตอนนี้เจ้าหุ่นAIร่างยักษ์นั้นเหลือเพียงหมัดขวาอีกข้างเดียวเท่านั้น

ร๊อบส์ - "(วิธีเดียวที่จะหยุดมันได้ คงมีแต่ทำลายส่วนหัวที่เป็นศูนย์รวมการประมวลผลโปรแกรมลงซะ...)"

/ชายหนุ่มคิดขึ้นพลางมองดูสภาพแวดล้อมโดยรวมที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพังของตึกรอบๆ ก่อนจะกวาดสายตากลับไปมองที่ร่างของเจ้าหุ่นAIยักษ์ซึ่งเตรียมเข้ามาโจมตีเขาแม้หมัดของมันจะเหลือเพียงข้างเดียวก็ตาม เมื่อเห็นอย่างนั้น ร๊อบส์รู้ทันทีว่าการจะทำตามวิธีที่เขาคิดไว้มันไม่ง่ายเลย

"ชักช้าจริงนะพี่ชาย!"

/เสียงของเด็กหนุ่มคนเดียวกันกับที่ร๊อบส์ช่วยไว้ในตอนนั้นดังออกมาจากตัวของLambodon พร้อมกับการพุ่งเข้าจู่โจมด้วยหมัดขวาของมันอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นประสาทของร๊อบส์ก็สั่งการให้เขาต่อยหมัดขวาของตัวเองออกไปรับได้ในทันที ด้วยความหนาและแกร่งของเกราะสนับมือยักษ์ ทำให้หมัดขวาTrickleของชายหนุ่มสามารถต้านทานแรงโจมตีได้อย่างแข็งแกร่ง

ร๊อบส์ - ..นี่แกพูดได้ด้วยเหรอ?

Lambodon - แน่นอน ซันลอค ดัดแปลงผมให้คิดได้พูดได้เหมือนกับร่างต้นแบบเลยล่ะ

(วืดดด..)

/หุ่นยักษ์ตอบคำถามก่อนที่มันจะล่าถอยออกไป

Lambodon - เพียงแต่ผมไม่อยากพูดแค่นั้นเอง

ร๊อบส์ - ทำไม

Lambodon - เพราะหน้าที่ผมคือกำจัดคนแบบคุณ และ ทำลายเมืองนี้ตามโปรแกรมที่ตั้งไว้

ร๊อบส์ - "(...ยังไงก็เป็นได้แค่เครื่องจักรที่ไร้ชีวิตจิตใจอยู่ดีสินะ...)"

/ดวงตาสีฟ้าข้างซ้ายของชายหนุ่มจ้องเขม็งไปที่หุ่นยักษ์ซึ่งขณะนี้กำลังตั้งองศาเล็งหมัดขวาของมันมาที่ตัวเขา ขณะเดียวกันตัวเลขนับถอยหลังที่โชว์บนอุปกรณ์ข้อมือซ้ายของเขาก็ค่อยๆนับถอยหลังไปเรื่อยๆ จนเหลือเวลาการใช้งานเกราะเสริมสนับมืออีกเพียง 60 วินาทีเท่านั้น และทันใดนั้น...!!

(ครืน!!!!!)

เสียงหมัดจรวดขนาดใหญ่ข้างสุดท้ายที่เหลือของLambodonถูกยิงมายังเป้าหมาย ซึ่งก็คือร๊อบส์ แต่คราวนี้มันเปลี่ยนสภาพกลายเป็นรูปแบบขีปนาวุธแบบจรวดอย่างเต็มตัว ซึ่งทันทีจรวดขนาดใหญ่พุ่งตรงเข้ามา ร๊อบส์ก็ไม่รอช้ารีบวิ่งตรงเข้าไปที่จรวดซึ่งกำลังพุ่งมาที่ตัวเขา ก่อนที่จะต่อยเข้าใส่มันด้วยหมัดขวาที่ติดตั้งสนับมือขนาดยักษ์ไว้

(ครืดดด!! แกร่กๆๆ!!)

แรงสั่นสะเทือนจากแรงดันของจรวดยักษ์อัดเข้ามายังหมัดขนาดใหญ่ที่ต้านมันไว้อย่างหนักหน่วง จนทำให้ร่างกายของร๊อบส์เกิดปฎิกิริยาสั่นสะเทือนในทันที แต่ชายหนุ่มก็ยังคงยืนกรานต้านทานขีปนาวุธขนาดยักษ์อยู่ด้วยความอดทน

(แกร่ก!)

ร๊อบส์ - "(อุ๊บ!)"

(ครืดดดดดดด!!!)

/ถึงแม้ว่าเขาจะพยายามต้านทานแรงกดจากจรวดยักษ์นั้น แต่ก็ดูไม่มีทีท่าว่ามันจะหยุดหรือแตกสลายได้เลย แรงผลักจากไอพ่นที่ท้ายตูดของขีปนาวุธยักษ์ได้ผลักดันร่างของร๊อบส์ที่ยืนต้านอยู่ให้ถลาเข้าไปจนกระแทกชิดกับกำแพงตึกที่อยู่ไม่ห่างจากกันเท่าไหร่

ร๊อบส์ - อั๊ก!!! "(บ้าจริง! ไม่หยุด! มันไม่หยุดซักที!!)"

(ครืดดดดดดด!!)

/แรงกดดันจากจรวดยักษ์ที่ถาโถมเข้ามาที่หมัดขนาดใหญ่ที่สวมอยู่กับแขนขวาของชายหนุ่ม ได้ส่งผ่านต่อมายังแขนจนถึงร่างกายของเขาอย่างรวดเร็ว จนก่อเกิดเป็น "ปฎิกิริยาอนาล็อก" ซึ่งสร้างแรงสั่นสะเทือนจากอุปกรณ์เสริมผ่านกระแสไฟฟ้ามายังร่างกายของผู้ใช้จนเกิดการต่อต้านอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ในที่สุดร่างกายของร๊อบส์ก็เริ่มฝืนต่อไปไม่ไหว จรวดยักษ์ได้ทำลายเกราะสนับมือยักษ์ที่หมัดขวาของเขาจนแตกสลายหายไป พร้อมๆกับพุ่งเข้ากระแทกร่างของชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว

(โครม!!!!!!)

ร่างของร๊อบส์ถูกกระแทกจนทะลุเข้าไปในตัวอาคาร และ ทะลุจากตัวอาคารออกไปยังอีกด้านนึง ทางด้านชายปริศนาในชุดคลุมสีดำเมื่อเห็นภาพทั้งหมดก็ฉีกยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ ก่อนจะวิ่งกระโจนตามไปยังทิศทางที่จรวดนั้นพาร๊อบส์หายไป

ด้าน AI Lambodon ก็กำลังจะไล่ตามไปยังจุดที่ร๊อบส์ถูกโจมตีหายเข้าไป แต่จู่ๆก็กลับถูกใครบางคนเข้ามาขวางเอาไว้ พร้อมกับการโจมตีอย่างหนักหน่วงด้วยลูกเตะนับไม่ถ้วน.... แจ๊ค ซึ่งเพิ่งตามเข้ามาถึงนั่นเอง

แจ๊ค - คิดอยู่แล้วเชียวว่าต้องเป็นแบบนี้ เพราะความอวดดีของหมอนั่นแท้ๆเลย

/ชายหนุ่มผมดำในแว่นตาสีม่วงพูดขึ้น ก่อนที่จะหยิบดิสก์ชิปสีฟ้าใส่ลงไปในNavigatective ทันใดนั้นกระบองลำแสงก็ปรากฎขึ้นและประกอบเข้ากับTrickleที่ขาซ้ายของเขา ก่อนที่แจ๊คจะกระโดดสูงขึ้นไปจนถึงระดับหัวของเจ้าหุ่นยักษ์

แต่แล้วสิ่งที่เขาไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อLambodonได้เปิดส่วนแผงเกราะบริเวณปากออก ปรากฎปืนกลขนาดใหญ่ยื่นออกมา และ....

(เปรี้ยง!!!!! ตูม!!!!!!)

เกิดแรงระเบิดสีแดงขึ้นที่บริเวณปากของLambodon ทำให้ปืนกลที่กำลังจะปลิดชีพพันโทหนุ่มได้พังลงไปในบัดดล แจ๊คถีบขาใส่หัวของหุ่นยักษ์เพื่อหลบแรงระเบิดนั้น กระบองลำแสงที่ขาของแจ๊คสลายหายไป ก่อนที่ร่างกายของเจ้าหุ่นยักษ์จะถูกหยุดไว้ด้วยหน้าปัดนาฬิกาแสงที่ประทับขึ้นบริเวณกลางลำตัวของมัน

ซึ่งจากรูปแบบของโปรแกรมโจมตีที่ปรากฎขึ้นนั้น แจ๊คก็รู้ทันทีว่าเป็นฝีมือของ สเตฟาน กับ ลูอิซ ที่เพิ่งมาถึงนั่นเอง

สเตฟาน - คุณแจ๊ค! ขอโทษที่พวกเรามาช้าไปหน่อยนะครับ

แจ๊ค - หื้มม์ แทนที่จะขอโทษเรื่องนั้นน่ะ คราวหลังหัดให้ซุ่มให้เสียงก่อนจะทำอะไรบ้าๆนี่ดีกว่านะ

/ชายหนุ่มผมดำพูดตำหนิพลางเช็ดเหงื่อไปพลาง ขณะที่หนุ่มน้อยผมแดงกลับแสดงท่าทีที่ไม่ค่อยรู้สึกรู้สาอะไรกับสิ่งที่ตัวเองทำพลาดไปแม้แต่นิดเดียว ก่อนที่ลูอิซจะเข้ามาแทรก

ลูอิซ - เอาล่ะ แจ๊ค ทางนี้ฝากให้ฉันกับสเตฟานเป็นคนจัดการเอง ส่วนนายไปตามหาร๊อบส์ก่อนเถอะ

แจ๊ค - อืม เข้าใจแล้ว ฝากด้วยละกันพวกนายน่ะ

/แจ๊คพูดก่อนที่จะเรียกเพอร์เพิลแดชมารับตนขึ้นไป ก่อนจะพุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว

ทางด้าน ลูอิซ และ สเตฟาน ที่ทำการหยุดยั้งการเคลื่อนไว้ของLambodonไว้ด้วยความสามารถของกำไลข้อมือTimeringของลูอิซ ก็ไม่รอช้าที่จะรีบปิดบัญชีกับหุ่นAIยักษ์ที่ตอนนี้ไร้ซึ่งอาวุธที่สามารถใช้การได้แล้ว

สเตฟาน - เอาล่ะ ลูอิซ ช่วยทีนะ

/สเตฟานพูดเป็นสัญญาณนัยๆกับลูอิซ ก่อนที่ชายหนุ่มผมยาวสีเขียวอ่อนจะพยักหน้าเบาๆ พร้อมกับนำดิสก์ชิปสีเขียวใส่เข้าไปในอุปกรณ์Timeringที่ข้อมือซ้ายของเขา

(วิ้ง!)

"เชื่อมต่อข้อมูล... สำเร็จ! SPACE ALARM ทำงาน!"

ทันที่เสียงระบบคอมพิวเตอร์ดัง หน้าปัดนาฬิกาแสง ที่ประทับอยู่บนกลางตัวของLambodon ก็ย่อขนาดลง และแยกส่วนออกเป็นสอง... สาม... สี่... ห้า และอีกนับไม่ถ้วน กระจัดกระจายไปตัวร่างของหุ่นยักษ์ และภายในพริบตาเดียว เข็มวินาที ที่อยู่ในหน้าปัดนาฬิกาแสงเหล่านั้นก็หมุนขึ้นไปทางขวาอย่างรวดเร็ว เข็มวินาทีเหล่านั้นหมุนวนไปเรื่อยๆและเร็วขึ้น ทันใดนั้นก็มีเสียงสัญญาณบางอย่างดังออกมา

(ปิ๊บ! ปิ๊บ! ปิ๊บ! ปิ๊บ!)

ลูอิซ - สเตฟาน

สเตฟาน - อืม!

/สเตฟานได้ขว้างวัตถุโปร่งแสงทรงลูกบาสก์สีแดงภายในมือของเขาทั้งสองข้างออกไป อันนึงพุ่งไปเกาะติดกับส่วนหัวของLambodon ส่วนอีกอันนึงเกาะติดกับลำตัวของมัน หนุ่มน้อยหยิบดิสก์ชิปสีฟ้าของเขาใส่ลงในNavigatective ก่อนที่เขาจะตะโกนเป็นคำสั่งเสียงดังลั่น

สเตฟาน - BOMBING CRUSH!!!

/เมื่อสิ้นเสียงคำสั่ง ลำแสงสีส้มได้ส่งผ่านตามเส้นโยงที่เชื่อมไปยังลูกบาศก์สีแดงที่เกาะบนตัวหุ่นยักษ์ ทันทีที่ลำแสงสีส้มทอดผ่านเข้าไปถึงวัตถุทรงลูกบาศก์สีแดงทั้งสองอัน ก็เกิดแรงระเบิดขึ้นในทันที!

(ตูมมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!!!!!)

ร่างของLambodonระเบิดออกไม่เป็นชิ้นดี ก่อนที่เศษชิ้นส่วนทั้งหมดจะค่อยๆแปรสภาพเป็นวัตถุโปร่งใส่ทรงลูกบาศก์เล็กๆ ลอยสลายขึ้นไปในอากาศ

สเตฟาน - เฮ้อ... ค่อยยังชั่วที่พวกเรามาทันนะ

ลูอิซ - ไม่หรอก... ฉันคิดว่ามันอาจจะเป็นแค่ตัวนกต่อธรรมดาที่ใช้ล่อพวกเรามา

สเตฟาน - เอ๋?

/หนุ่มน้อยผมแดงแสดงความรู้สึกประหลาดใจในคำพูดของเพื่อนเขา

ขณะเดียวกัน ทางด้านแจ๊คก็กำลังติดตามหาสัญญาณของร๊อบส์จากหน้าจอสื่อสารบนหน้าปัดของเพอร์เพิลแดช ขณะที่ตอนนี้ยังไม่ทราบชะตากรรมของร๊อบส์ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขาตอนนี้...

CONTINUITE TO NEXT FILE...

Tags: action, fic, fiction, ng, original, sci fi1 Comments