NG File : 005 "จุดเริ่มต้น"

posted on 19 Mar 2009 01:25 by charmise in FICTION

Previous File : ความเดิมตอนที่แล้ว...
ร๊อบส์และแจ๊คได้เดินทางมาถึงตัวเมืองSortParando และได้เข้าช่วยเหลือหน่วยMilitectorและPolitectorที่กำลังต่อสู้กับกลุ่มAI Rabbotsของซันลอคอย่างยากลำบาก ขณะเดียวกัน ลูอิซกับสเตฟานก็กำลังรุดหน้าไปยังอีกฟากของSortParandoเพื่อหยุดสถานการณ์ร้ายๆก่อนที่จะเกิดเรื่องยุ่งยากขึ้น สองพี่น้องโทรว่าและเลดิสได้เผยร่างที่แท้จริง "NOHP รูปแบบกระต่ายยักษ์" ออกมาต่อหน้าหน่วยPolitector2ของร้อยโทเวลก้า!

เวลก้า - น... นั่น...... "NOHP"(น็อป) งั้นเหรอ?

/ดวงตาทั้งคู่ของเวลก้าจ้องมองไปยังร่างขนาดใหญ่ทั้งสองร่างที่ยืนอยู่ตรงหน้า ขณะที่มือทั้งสองข้างยังคงถือปืนเล็งจ่อไปที่NOHPรูปแบบกระต่ายยักษ์ทั้งสองตัวที่ยืนอยู่เบื้องหน้าอย่างไม่ละสายตา

โทรว่า - หึหึหึ... กลัวอะไรเหรอคุณตำรวจ?

เลดิส - วางปืนพวกคุณลงซะเถอะ เราจะไม่ทำร้ายก็ได้...

ลูกทีมPolitector2 - ไม่มีทางซะหรอก!! พวกเรายิงมันเลย!!!

"ยิง!!!!"

(ปั้ง ปั้ง ปั้ง!! เปรี้ยงๆๆๆ!!!!!)

/กระสุนหลายสืบนัดถูกยิงเข้าไปที่ร่างขนาดใหญ่ของโทรว่าและเลดิส แต่กลับไม่เป็นผล เพียงทั้งคู่ยกแขนขนาดใหญ่ขึ้นมาเป็นกำบังไว้ กระสุนทั้งหมดที่ยิงมาก็เด้งหล่นลงสู่พื้น ไม่ต่างอะไรกับกระสุนยางที่ยิงเข้าใส่กำแพงคอนกรีตธรรมดาๆแม้แต่น้อย

โทรว่า - ฮ่าฮ่าฮ่า กระสุนปืนธรรมดาๆจะไปทำอะไรเกราะของฉันได้ เจ้าพวกมนุษย์อ่อนหัด!

(ขวับ~!!!)

/โทรว่าในร่างกระต่ายยักษ์สีส้มยกหมัดขึ้นและทุบลงใส่พื้นที่บริเวณนั้น หวังจะจัดการหน่วยPolitector2ทั้งหมด แต่พลาดไปเล็กน้อย เนื่องจากทุกคนไหวตัวทันจึงกระโจนหนีออกมาได้อย่างหวุดหวิด

(โครม!!!)

โทรว่า - คิดว่าจะหนีพ้นรึไง!!

(ซวบ!!!!!)

"อ๊ากกกกกก!!!!!!"

/แขนสีส้มขนาดใหญ่กวัดแกว่งเป็นแนวขวางเข้าซัดร่างของลูกทีมหน่วยPolitector2จนกระเด็นกันไปคนละทิศคนละทาง ขณะที่มือขวาขนาดใหญ่ได้คว้าร่างของหัวหน้าหน่วย เวลก้า เข้าไปอยู่ในกำมือได้อย่างรวดเร็ว

เวลก้า - อั๊ก!! "(เสร็จกัน..!)"

โทรว่า - ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า!! เตรียมใจตายซะเถอะพี่สาว!! ฮะฮ่า!

/โทรว่าในร่างของกระต่ายยักษ์สีส้มเริ่มบีบกำมือที่ล๊อคร่างของเวลก้าเอาไว้ และออกแรงอย่างจัง จากนั้น...!!

เวลก้า - !!!!!!?

(กร๊อบ!!!!!!!)

-------------------------------------------------------------------

"NG" The Networld Guardian
File : 005
"จุดเริ่มต้น"

-------------------------------------------------------------------

(กร๊อบ!!!!!!!!)

/เสียงสิ่งๆหนึ่งได้แตกสลายราวกับพลาสติคที่ถูกทำลายด้วยเครื่องบดขนาดใหญ่ และ...

โทรว่า - อ๊ากกกกกกกกกกกก!!!!!? ข.. แขน!!!!!!!!!!!! (ฉิ๊ง.....)

/แขนขวาของโทรว่าจู่ๆก็ถูกวัตถุโปร่งแสงสีแดงหลายสิบชิ้นเข้ากระแทกอย่างแรง จนแตกสลายและกลายเป็นวัตถุโปร่งแสงที่ค่อยๆสลายไปในอากาศ ก่อนที่ร่างของร้อยโทเวลก้าจะตกลงสู่พื้นอย่างปล่อยภัยได้ทันเวลา

เลดิส - โทรว่า!?.... !!!?

/ขณะที่เลดิสในร่างของกระต่ายยักษ์สีม่วงกำลังตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เธอก็พลันเหลือบตาไปเห็นเงาร่างลึกลับสองร่างเดินลงมาจากยานพาหนะรูปแบบมอเตอร์ไซค์สีขาวตัดลายเขียว/แดง... ใช่แล้ว ลูอิซ กับ สเตฟาน นั่นเอง!

เวลก้า - พวกเธอคือ....

ลูอิซ - ขอโทษที่มาช้า... พวกเราได้รับมอบหมายจากหน่วยNGให้มาจัดการกับฝูงBUGที่เกิดขึ้นที่นี่...

สเตฟาน - นี่พี่สาว อย่ามัวแต่ยืนตรงนั่นซี่! รีบถอยห่างเร็วเข้า!

/สเตฟานพูดตะโกนไปที่เวลก้า ขณะที่มือทั้งสองข้างกำลังกำหมัดแน่น ภายในมือของสเตฟานนั้นมีวัตถุโปร่งแสงสีแดงอยู่ด้านใน ซึ่งภายในมีเส้นโยงเป็นแนวตรงไปที่วัตถุสีแดงที่เกาะอยู่บนแขนขวาของโทรว่าในตอนนี้ด้วย

เวลก้า - เข้าใจแล้ว! (ตึกๆๆๆ...!)

/ขณะที่เวลก้ากำลังถอยหนีออกมา เลดิสก็พุ่งเข้ามาที่เธอและหวังจะจับตัวเธอเอาไว้ แต่จู่ๆ ก็มีวัตถุเล็กๆสีเขียวพุ่งเข้ามากระแทกที่กลางอกของเธอ และขยายออกอย่างรวดเร็วกลายเป็นวัตถุเลเซอร์รูปแบบนาฬิกาในทันที

เลดิส - หึ้ม!? ขยับ.... ขยับตัว.....ไม่ได้! (แกร่กๆ....)

เวลก้า - อ๊ะ......?

/ทันทีที่ลูอิซล๊อคตัวของเลดิสเอาไว้ได้ เขาและสเตฟานก็หยิบมินิดิสค์สีฟ้าออกมาและเสียบมันเข้าไปในNavigatective ก่อนที่พวกเขาจะตะโกนออกไปพร้อมๆกัน

ลูอิซ/สเตฟาน - TIMING ATTACK!!/FIRE CRUSH!!

/ทันทีที่ทั้งคู่ตะโกนคำสั่งเสียงเรียบร้อย ทันใดนั้นก็มีแสงเปล่งออกมาจากมือของทั้งคู่ ก่อนที่มันจะสร้างลำแสงรูปแบบนาฬิกาสีเขียวพุ่งออกไปจากมือซ้ายของลูอิซ และสร้างวัตถุสี่เหลี่ยมรูปทรงบล๊อคสีแดงขึ้นที่หมัดทั้งคู่ของสเตฟาน ก่อนจะพุ่งออกไปพร้อมๆกัน

โทรว่า/เลดิส - !!!?

(ปรี๊ดดดดดด!!!! ตูมมม!!)

/ทันทีที่วัตถุโปร่งแสงรูปแบบนาฬิกาและบล๊อคสี่เหลี่ยมจะพุ่งเข้าปะทะกับร่างของทั้งคู่ ก็เกิดแรงระเบิดอย่างจัง........ หลังจากที่ที่แสงจะจางหายไป ภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือร่างของเลดิสกับโทรว่าในสภาพที่ดูเหมือนจะไม่เป็นอะไรเลย มีเพียงร่องรอยการต่อสู้เพียงไม่มาก ยกเว้นโทรว่าที่แขนขวาแหลกสลายหายไปและดูจะบาดเจ็บหนักที่สุด

โทรว่า - บ.. บ้าที่สุด!!

เลดิส - โทรว่า!

สเตฟาน - บอกมาว่าซะดีๆ... พวกนายคือพวกเดียวกับอาชญากรที่ชื่อว่าซันล็อคใช่มั้ย?

เลดิส - ......... (กึก...!).......... ถ้าใช่แล้วจะทำไมล่ะ?

/เลดิสที่หันไปประคองบ่าน้องชายตนเองหันมาพูดกับพวกสเตฟานด้วยสีหน้าที่มืดมนและมีแสงสีขาวเปล่งออกมาจากดวงตา โทรว่าก็เช่นเดียวกัน

-------------------------------------------------------------------

ตัวเมืองSortParando..........

แจ๊ค - พวกแกน่ะมันก็แค่เครื่องจักรเทียมที่สร้างขึ้นมาด้วยเทคโนโลยี เพื่อเลียนแบบกระต่ายเท่านั้นแหละ!

(ขวับ!! ตูมมมม!!!!)

/ทางด้านแจ๊คที่กำลังต่อกรกับพวกฝูงRabbotsที่ทางด้านหน้าของตัวเมืองSortParando ได้พุ่งเข้าโจมตีพวกมันด้วยลูกเตะที่ว่องไวและทรงพลัง ซึ่งติดตั้งกระบองอินฟาเร็ดไว้ที่ทริคเคิลส่วนขา ทำให้มีอนุภาพในการทำลายพวกแร๊บบอทส์ได้มากขึ้น และเร็วขึ้น

แบล๊ค - ยังไงก็ดี สกัดพวกมันเอาไว้ อย่าให้ลุกลามออกไปนอกอนาเขตนี้เด็ดขาด!!

ลูกทีมPolitector - ACCEPT!

(ครึก! เปรี้ยงๆๆๆ!! ฉับ! ฉับ!!)

/เสียงกระสุนปืนและคมดาบของหน่วยPolitectorเข้าปะทะกับพวกRabbotsที่กระจายตัวเข้ามาในวงล้อม ขณะที่ควันเพลิงและฝุ่นกระจายในเมืองยังคงคุกรุ่นและโชยอยู่เป็นระยะๆ

(เปรี้ยงๆๆ!!!! ตู้มมมมม!!!!!!!!!)

/ทางด้านหน่วยMilitectorเอง ก็ได้กำจัดฝูงRabbotsไปแล้วจำนวนหนึ่ง และสามารถเคลียร์พื้นที่เสียหายให้แคบลงได้แล้ว ขณะที่กระสุนลำแสงแต่ละชุดกำลังจะเริ่มหมดไปเรื่อยๆ ตามอัตราที่พวกเขายิง

(ตื๊ด.. ตื๊ด.. ตื๊ด..!!)

ลูกทีมMilitector - แย่แล้วครับหัวหน้า กระสุนหมดแล้วล่ะครับ!

ไอแซค - "(แย่ล่ะสิ...!)"

/ขณะที่ไอแซคกำลังสับสนกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ไม่นานนัก ก็มีRabbotsตัวหนึ่งเปิดปืนพกที่ด้านหลังขึ้นมา และเล็งมาที่ด้านหลังของเขา

ลูกทีมMilitector - อะ.. หัวหน้า ระวังครับ!!

ไอแซค - ................... !!!?

(เปรี้ยง!!!!!!!!)

/เมื่อสิ้นเสียงกระสุนปืนที่ดังขึ้นนั้นเอง ก็มีหมัดขนาดใหญ่พุ่งตรงเข้ามาซัดกระสุนจนแตกสลายไป พร้อมกับการโจมตีจากร่างขนาดใหญ่ที่ทรงพลังของชายหนุ่มใส่Rabbotsที่อยู่ตรงหน้า จนกระเด็นแหลกสลายไป นั่นคือร่างของแบล๊คนั่นเอง

แบล๊ค - ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ทางนี้ขอให้เป็นหน้าที่ของพวกเราจัดการเองเถอะ ร้อยตรีไอแซค

ไอแซค - เข้าใจล่ะ ฝากด้วยนะครับ ร้อยโทแบล๊ค!

/ขณะเดียวกัน แจ๊คที่กำลังต่อสู้กับกลุ่มRabbots จู่ๆก็มีบางอย่างผิดปกติขึ้นที่ขาของเขา พร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนจากที่ทริคเคิลที่ขาซ้าย

"โปรดระวัง! โหมดอาวุธที่ท่านใช้ เกินขีดจำกัดที่กำหนดไว้!.. โปรดระวัง! โหมดอาวุธที่ท่านใช้ เกินขีดจำกัดที่กำหนดไว้!"

(วูบบบบ!!!!!!!!)

และทันใดนั้น อาวุธกระบองลำแสงที่ขาของเขาก็พลันกลายสภาพเป็นเส้นกรอบแสงสีม่วงและหายไปในที่สุด

แจ๊ค - หึ.... ในที่สุดก็ถึงเวลาแล้วรึ... ?

/แจ๊คบ่นกับตัวเองเบาๆ ขณะที่ฝูงRabbotsที่เขาสู้ด้วยเมื่อกี้ ต่างเปิดกระบอกปืนที่บ่าออก ก่อนที่จะพุ่งกระโจนเข้ามาที่เขาอย่างรวดเร็ว!

-------------------------------------------------------------------

ขณะเดียวกัน ร๊อบส์ ที่ขับแบล๊คสปิริทมายังตัวตึกที่เกิดการโจมตีด้วยแรงระเบิด ได้ทำการบังคับพาหนะของตัวเองพุ่งจนกระจกอาคารทะลุเข้าไปด้านในอย่างไม่มีการรีรอทั้งสิ้น ก่อนที่เขาจะเข้ามาพบกับกองเพลิงขนาดมหึมาด้านในอาคาร

(เพล้งงง!!!!!!!!!... บรื้นนนนน!!!!!!!)

ร๊อบส์ - ............. "(อยู่ไหน... ซันลอค!)"

(ครืน... ผับ!!)

/ร๊อบส์ยังคงขับแบล๊คสปิริทวิบาคเข้าไปในตัวตึกอย่างอุกอาจ โดยระหว่างทางมีทั้งเปลวเพลิงที่ร้อนระอุ และเศษซากตึกที่ผุพังลง บางชิ้นกำลังจะตกลงมาที่เขา แต่ร๊อบส์ก็ยังคงขับฝ่าหนีไปได้โดยไม่สนใจสิ่งรอบๆ

ขณะเดียวกัน ทางด้านของหน่วยPolitectorที่กระจายกำลังเข้ามากู้ภัยในนี้10คน ก็ได้ฝ่าดงเพลิงเข้ามา และพบกับฝูงRabbotsที่เข้ามาดักรออยู่ด้านใน และได้ทำการปะทะกันอย่างยากลำบาก

ลูกทีม1 - บ้าที่สุด!! พวกมันมีอาวุธไม่เหมือนตัวข้างนอก!!

ลูกทีม2 - บ้าน่า!! พวกมันมีทั้งปืนระเบิด กับมีดเลเซอร์

ลูกทีม5 - เฮ้!!! พวกนายระวังหลัง!!!!!!

ลูกทีม1+2 - !!!!!!!!?

(ฉึบ!!!...)

/พูดไม่ทันขาดคำ เสียงใบมีดเลเซอร์พุ่งเข้าตัดผ่าร่างของลูกทีมPolitectorผู้โชคร้ายทั้ง2คนขาดสะบั้น ก่อนที่ร่างของพวกเขาจะค่อยๆลงไปกองแหวะออกสองซีกที่พื้น พร้อมกับร่างกายและเลือดที่ไหลนองออกมา ที่ค่อยๆกลายสภาพเป็นวัตถุสี่เหลี่ยมเรืองแสงลอยหายไปในอากาศ

ลูกทีม5 - บ้าจริง! ทุกคน หนีไปซะ!!

ลูกทีม6 - นายจะบ้าหรือไงกัน!!

ลูกทีม7+8 - นายคนเดียวสู้มันไม่ไหวหรอก!!

ลูกทีม5 - อย่าลืมสิ! พวกเรามีหน้าที่เข้ามาที่นี่เพื่ออะไร!!?

ลูกทีมที่เหลือ - ...........

ลูกทีม5 - ฉนั้นอย่าปล่อยให้คนบริสุทธิ์อ่อนแอที่สู้ไม่ได้ต้องตายอย่างโดดเดี่ยว! รีบมุ่งหน้าไปช่วยพวกเขาเร็วเข้าาาาาาาาา.....!!!!!!!!!!!!!!!!!!

/ลูกทีมPolitectorที่เหลือต่างรีบกันแยกย้ายไปที่อื่นในอาคาร โดยการเสียสละของลูกทีมคนที่5 ผู้ที่ยอมสละร่างของตนเข้าเป็นเหยื่อล่อและปะทะกับพวกRabbotsติดอาวุธหนักเหล่านั้นตามลำพัง จนกระทั่ง....

ลูกทีม5 - หัวหน้า....

.
.
.

แบล๊ค - อย่าลืมซะว่างานของพวกเราคืออะไร!? การเสียสละเพื่อส่วนร่วมก็คือสิ่งสำคัญ! ถึงแม้จะต้องสูญเสียชีวิตของตัวเองไปพวกเราก็ต้องทำ! อย่าปล่อยให้คนบริสุทธิ์ของบาดเจ็บและล้มตายอย่างเดียวดายเด็ดขาด!!!

ลูกทีมPolitector - รับทราบ!!!!!

.
.
.

ลูกทีม5 - หัวหน้า........ (ซวก!!)........ ผม........................................ ไม่ลืม.... คำสัญญานั้น........................... เลย............ ! (..... ตุบ.....!)

(ตูมมมมมมมมมม......!!!!!!!!!!!!!!!)

.
.
.
.

ร๊อบส์ - อ๊ะ! "(เสียงระเบิดดังอยู่แถวๆนี้!?)"

/เมื่อร๊อบส์มุ่งหน้ามาได้สักพัก เขาก็พบกับเปลวเพลิงขนาดใหญ่ที่ลุกไหม้อยู่เบื้องหน้า พร้อมกับเสียงเครื่องจักร ซึ่งแน่นอนว่าเป็นของพวกRabbotsเหล่านั้น เขาจึงไม่รอช้ารีบถลายานพาหนะเข้าไปผ่านม่านเพลิง โดยมีบาเรียลำแสงที่แบล๊คสปิริทสร้างขึ้นมาคอยคุ้มกันอยู่

(ครืนนน...!!)

เมื่อเข้ามาด้านใน เขาก็พบกับร่างของ1ในลูกทีมของPolitectorนอนตายจมกองเลือดอยู่ โดยร่างของเขามีรอยถูกดาบปักทะลุ และตอนนี้ร่างอนไร้วิญญาณของเขาค่อยๆสลายเป็นวัตถุเรืองแสงหายไปในอากาศ พร้อมกับแววตาของพวกRabbots Customที่ติดอาวุธหนัก ที่ชำเลืองมาที่ร๊อบส์

ร๊อบส์ - .......

/ร๊อบส์หยิบมินิดิสค์ออกมาและเสียบมันเข้าไปที่Navigatectiveที่ข้อมือซ้าย ก่อนที่เขาจะหยิบมินิดิสค์อีกชิ้นลงในทริคเคิลที่แขนขวา และเลือกโหมดอาวุธเป็นดาบลำแสงสีขาวทันที

"เรียบร้อย!"

(วิ้งงงงงง!!!!!)

ลำแสงสีขาวต่อตัวเป็นบล็อกและพุ่งเข้ามารวมตัวกันกลายเป็นดาบลำแสงสีขาวสองเล่มลอยขึ้นที่ข้างๆไหล่ทั้งสองข้างของเขา

Rabbots Custom - GATssssssssssssss!!!!!!!! (ครืน!!!!)

ร๊อบส์ - !!!!!!!!!

/กลุ่มRabbots Customได้ทำการเปิดโหมดอาวุธเต็มพิกัด และทำการพุ่งเข้าจู่โจมร๊อบส์ ขณะที่กลุ่มที่อยู่เบื้องหลังได้กระหน่ำยิงกระสุนระเบิดพุ่งตรงมาที่เขาอย่างไม่รีรอ

(เปรี้ยงงงงงง!!!! ขวับ!!!!!!)

ร๊อบส์ไม่รอช้ารีบหยิบดาบที่ลอยอยู่ที่ข้างๆบ่าทั้งสองข้าง และกระโดดลงจากยานพาหนะ ก่อนจะเดินเข้าไปใช้ดาบลำแสงทั้งสองข้างฟันสะบัดกลุ่มแรกที่พุ่งเข้ามาโจมตีด้วยมีดเลเซอร์จนผ่าระเบิดหายไป และใช้ดาบอีกข้างฟันผ่ากระสุนระเบิดแตกกระจายออกและไประเบิดที่เบื้องหลัง

ร๊อบส์ - อย่ามาขวางทางของฉันจะดีกว่า.......... (ฟุ่ม!! ฟุ่ม!!)........... ไอ่พวกกระต่ายสังเคราะห์!!!!!

(ขวับ!!!! ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก!!!!!)

/เมื่อพูดจบร๊อบส์ก็วิ่งตรงไปข้างหน้าและใช้ดาบลำแสงสีขาวทั้งสองมือฟาดฟันใส่พวกRabbotsCustomอย่างไม่สะทกสะท้าน เสียงร่างที่กลายเป็นเศษซากของกระต่ายสังเคราะห์เหล่านี้ระเบิดดังติดต่อกันเป็นระยะๆ และเริ่มถี่ขึ้นๆ จนกลายเป็นเหมือนจังหวะดนตรีร๊อคแบบฮาร์ดคอร์

(ตูม!! ตูมมมมมมมมมม!!!! ตูม!! ตูมม!!! ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมม...........!!!!!!!!!!!!!!!!!!)

ร๊อบส์ - ถอยไปให้ไกลๆสายตาของฉัน!!!!!! ฉันไม่มีเวลาพอมาเล่นกับพวกแกนัก.......!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

(ฉัวะ!!! ฉึบบบบบบ!!!!!!!! ตูมมมมมมมมมมม.........!!!!!!!!!!!)

/ร๊อบส์เร่งฝีเท้าถี่ขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับเสียงดาบที่ฟาดฟันผ่าร่างของพวกมันอย่างรวดเร็วและถี่ยิบ จนแทบจะไม่มีเสียงอะไรเลย นอกจากเสียงระเบิดที่ดังสนั่นจนเกินกว่าระดับการรับฟังของคนทั่วไปจะทนได้ ร๊อบส์มุ่งหน้าไปยังทางที่อยู่ข้างหน้า และฟาดฟันกำแพงและเพดานทุกทางจนทลายออกเพื่อมุ่งหน้าไปต่ออย่างไม่สนใจสิ่งรอบๆ

(โครม!!!!!!...)

เสียงของร่างของชายหนุ่มในประกายสีขาวของชุดเครื่องแบบพุ่งเข้าทะลายกำแพงที่ใกล้พังเต็มที ก่อนจะโผล่มายังชั้นสุดท้ายของอาคาร ซึ่งเต็มไปด้วยฝูงRabbots Customยืนรอที่จะถล่มผู้ที่บุกขึ้นมาบนนี้ด้วยปืนระเบิดขนาดใหญ่ที่กลางหลัง

(ตึก.. ตึก.. ตึก........... ตึก!)

ร๊อบส์ - ............. พวกแกกล้าถล่มตึกนี้รึ....... ถ้าทำแบบนั้น ก็เท่ากับทำลายร่างที่อ่อนปวกเปียกของเศษเดนแบบพวกแก..... ถ้าเทียบกับฉันแล้ว... มันไม่ได้มีความหมายอะไรเลย!! (ฉิ๊ง...!!!!)

/ร๊อบส์ไม่รอช้าพุ่งถลาเข้าไปที่พวกมัน และใช้ดาบลำแสงสีขาวทั้งสองเล่ม ฟันผ่าร่างของพวกมันจนแหลกเป็นจุลและระเบิดหายไปในทันที และขณะที่เขากำลังจะมุ่งหน้าไปยังชั้นดาดฟ้านั้นเอง ก็มีสัญญาณติดต่อจากทางศูนย์บัญชาการโดยแคมรี่เข้ามาที่ตัวเขา

(ปิ๊ปๆ... ปิ๊ปๆ........!)

ร๊อบส์ - แคมรี่...!

แคมรี่ - ร๊อบส์! แย่แล้วล่ะ ตอนนี้ฉันจับสัญญาณจากข้างในที่นายเข้าไปตอนนี้ มีสัญญาณผู้ติดอยู่ในห้องๆนึงในอาคาร!

ร๊อบส์ - ชิบหาย.. ว่าไงนะ!

แคมรี่ - ฟังให้ดีนะร๊อบส์ ตอนนี้ผู้ที่ติดอยู่ในอาคารมีเพียงคนเดียว คาดว่าน่าจะเป็นเด็ก ตอนนี้ฉันจับสัญญาณได้แล้ว อยู่ที่ห้อง 460 ชั้นZ00

ร๊อบส์ - "(ก็ชั้นนี้น่ะสิ...!)"

ร๊อบส์ - เข้าใจล่ะแคมรี่ ฉันจะรีบไปช่วยเด็กออกมาเดี๋ยวนี้ล่ะ! (ติ๊ด!)

(ตึกๆๆๆๆๆ....!)

/ทันทีที่จบการสนทนา ชายหนุ่มรีบมุ่งหน้าไปค้นหาห้องที่เกิดเหตุให้เร็วที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ โดยระหว่างทางเขาได้กำจัดเหล่าตัวกวนที่เข้ามาขวางอยู่เรื่อยๆ และในที่สุด....

(ปัง ปัง ปัง!!!!)

เด็กชาย - ห๊า...!!? ไม่นะ!!! ช่วยผมด้วยยยยยย!!!!!

/ร๊อบส์เร่งฝีเท้าจนมาถึงหน้าห้อง460ที่แคมรี่บอกไว้ และได้ยืนเสียงเด็กชายคนนึงร้องขอความช่วยเหลืออยู่ เขาจึงไม่รอช้าง้างหมัดขวาที่สวมทริคเคิลและต่อยเข้าไปที่ประตูจนแตกละเอียดเป็นซากจุล และเมื่อเขาเข้ามาในห้อง ก็พบกับ....

เด็กชาย - ได้โปรด... ช่วย.. ช่วยผมด้วย...!

(ตึก...!)

ร๊อบส์ - แก.................!

ซันลอค - หึหึหึ..... ไง ร๊อบส์ สเป็นสัน.... เจอกันอีกแล้วนะครับ? หึหึหึ...

/ซันลอคที่ยืนถือมีดจ่อคอเด็กชายอยู่ โดยรอบๆเต็มไปด้วยกองเพลิงที่ลุกไหม้ และเหล่าRabbotsสีชมพูที่เป็นองครักษ์ของเขายืนล้อมรอบอยู่เบื้องหน้า..!

CONTINUITE TO NEXT FILE...

Tags: fiction, original, sci fi2 Comments