::Higher BLAYGUN::

ปี ค.ศ. 2550... โลกได้มีวิวัฒนาการเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมอย่างมาก ทั้งนาโนเทคโนโลยีสารสนเทศ การสื่อสาร การติดต่อ รวมไปถึงชีวิตในประจำวัน ที่สะดวกสบายยิ่งขึ้น... มนุษย์ทุกคนมีชีวิตความเป็นอยู่ประจำวัน ที่ใกล้ชิดกับความรวดเร็วจนเป็นเหมือนส่วนหนึ่งของชีวิตไปเสียแล้ว

 

ที่ตึกศูนย์บัญชาการใหญ่ของสมาพันธ์รัฐNetworld

 

พลเอก??? - (ตึก ตึก ตึก...) สวัสดีท่านผู้บัญชาการครับ

 

/นายพลหนุ่มผอมสูงผมซอยรากไทรสีเขียวมีตราประทับที่เสื้อเป็นยศสูง เดินเข้ามายืนอยู่เบื้องหน้าของชายร่างสูงใหญ่ซึ่งยืนอยู่เบื้องหน้า

 

???? - เรื่องที่ผมมอบหมายให้ไปคอยดูแลหน่วย NG หน้าใหม่ทั้ง5คนนั้น เป็นยังไงบ้างล่ะ?

 

พลเอก??? - ดีครับ... พวกเขาทำงานได้ดีมาก แต่มีอยู่นายหนึ่ง ที่มียศพันโทน่ะครับ...

 

???? - หืม?

 

พลเอก??? - แต่... ไม่จำเป็นต้องห่วงหรอกครับ เพราะผมจะคอยดูแลพวกเขาอยู่ห่างๆ เอง

 

???? - ดีมาก ยังไงก็ฝากด้วยนะ "พลเอกสตราดาฟ"

 

/เมื่อพูดจบ ผู้บัญชาการก็อนุญาติให้ พลเอกหนุ่ม เดินออกไปจากห้องได้ โดยพลเอกหนุ่มเดินออกไปจากห้องด้วยสีหน้าที่ดูใจเย็นและมีรอยยิ้มบางๆที่ดูแล้วเป็นมิตร

 

 
-------------------------------------------------------------------

 

 
"NG" The Networld Guardian
File : 001
"START"

 

 
-------------------------------------------------------------------

 

 
ณ ห้องส่วนตัวสีขาวๆห้องหนึ่ง

 

??? - ..... (*ฟังเพลงด้วยเครื่องเล่นMP3*)

 

/ชายหนุ่มวัยรุ่นผมซอยรากไทรสีเทาดำ อายุราวๆ 21 ปี สวมถุงมือสีเทาเลยขึ้นมาถึงข้อศอก กำลังนั่งฟังเพลงอยู่ในห้องส่วนตัวสีขาวสะอาด และกำลังมองออกไปข้างนอกหน้าต่างบานใหญ่ๆ.. อากาศภายในห้องนั้นเย็นสบาย เนื่องจากมีระบบกรองอากาศด้วยเทคโนโลยีที่ทันสมัย...
แต่ขณะที่เขากำลังฟังเพลงอยู่นั่น จู่ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูห้อง (ก๊อกๆ..!) เพียงแค่เสียงเคาะประตูดังขึ้น ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปทันที ตัวของเขาจากที่ใส่เสื้อเชิร์ตแขนยาวสีขาวกับกางเกงขายาวธรรมดาๆ มันก็กลายสภาพ (วูบ!)
กลายเป็นชุดเครื่องแบบทหารบกสีขาวสะอาด ชายเสื้อสั้นประมาณเอว ด้านในทับด้วยเสื้อเชิร์ตสีขาวสะอาดอีกชั้น ที่หัวไหล่มีตราประทับตราทหารประจำหน่วย "NG"

 

???? - ไงร๊อบส์...!

 

/เสียงชายหนุ่มอายุรุ่นเดียวกันซึ่งเดินเข้ามาในห้อง แต่งกายเครื่องแบบเช่นเดียวกับเขา เส้นผมเป็นสีดำสนิทเหลือบน้ำเงินยาวประมาณต้นคอ ดูท่าทางเขาจะเป็นชาวเอเชีย สวมหมวกแบบทหารหน่วยNGทั่วไป และเดินเข้ามาทักทายชายหนุ่มผมสีเทาดำ ที่เขาเรียกว่า "ร๊อบส์"

 

ร๊อบส์ - จะมาทั้งที ทำไมไม่ให้ซุ่มให้เสียงกันสักหน่อยล่ะ....

 

???? - โทษทีนะ... ว่าแต่ ที่ฉันมาเนี่ย...

 

ร๊อบส์ - ฉันรู้อยู่แล้วล่ะนะ.....

 

???? - งั้นไปกันเถอะ

 

ร๊อบส์ - ไม่จำเป็นหรอกนะ... แค่เรื่อง AI ออกอาละวาดแค่นี้น่ะ ให้ฉันออกไปจัดการคนเดียว ยังจะคล่องตัวกว่า

 

???? - หืม?

 

ร๊อบส์ - ไม่ต้องห่วงหรอกน่า.... นายน่ะ ช่วยประสานงานให้ฉันเท่านั้นก็พอแล้วล่ะนะ.... ฉันไปล่ะ...!

 

/เมื่อพูดจบ ร๊อบส์ก็โดดผ่านหน้ากระจกของหน้าต่างบานใหญ่ในห้องของตนออกไป ทันใดนั้น เขาก็มาโผล่ที่ด้านล่าง ซึ่งเป็นข้างถนนที่เต็มไปด้วยรถรา และผู้คน สักพัก เขาก็หยิบแผ่นมินิดิสค์ขนาดจิ๋วสีน้ำเงินใสออกมา และพูดคำสั่งอะไรบางอย่างลงไปที่แผ่นดิสค์นั้น

 

ร๊อบส์ - 1231960....

 

/ทันใดนั้น ก็ปรากฏพาหนะทรงกลม "Bubbling" ขึ้นมาตรงหน้าเขา ร๊อบส์กระโดดขึ้นไปนั่งในนั้น และทันใดนั้น เขาก็เสียบดิสค์ขนาดเล็กนั่นลงไป และประทับมือลงที่แผงควบคุมเรียบๆ ทันใดนั้น Bubbling ก็เคลื่อนที่ออกไปอย่างอิสระกลางอากาศ! (ฟ้าว~...~!)

 

???? - เฮ้อ.......... ประจำเลยแฮะ หมอนี่......

 

/ชายหนุ่มผมสีน้ำเงินดำยินมองผ่านกระจก และเดินออกจากห้องของร๊อบส์ไป...

 

 
-------------------------------------------------------------------

 

 
ที่ตัวเมือง North Landa เกิดเหตุความวุ่นวาย เมื่อมี AI จำพวก Rabbots ออกอาละวาดทำลายข้าวของ และ ตัวเมืองเสียหายเกือบ 10%

 

พลเมือง(1) - ออกไป เจ้าพวกกระต่ายบ้า!!! เห้ย!!! (ป้าบ!!)

 

พลเมือง(2) - ไม่ไหวแล้ว หนีกันเถอะครับ!

 

/(ตูม!!!! เปรี้ยะๆ!!!) พลเมืองทุกคนต่างวุ่นวาย และวิ่งหนีแตกตื่นกัน เนื่องจากพวก Rabbots เริ่มออกอาละวาดมากขึ้น และทำลายข้าวของเสียหายยับเยิน

 

ร๊อบส์ - (ฟิ่ว~..... ฟึบ! ตึก! *โดดลงมาจากพาหนะทรงกลม*) ..... (ตึก ตึก ตึก...)

 

/ทันทีที่ร๊อบส์กระโดดลงมาจากยานพาหนะ ทันใดนั้นมันก็แว๊บหายไปในพริบตา ร๊อบส์หันไปรอบๆ ตัว มองเห็นฝูงหุ่น AI Rabbots ออกอาละวาดเต็มไปหมด
เขาไม่พูดอะไร และได้กระชากถุงมือซึ่งสวมอยู่ที่มือตั้งแต่แรก (แขวก!!!!) ถุงมือสีเทาขาดกระจุย เผยให้เห็นแขนขวาที่มีรูปแบบเหมือนระบบ AI ซึ่งมันก็คือ XZL0032 - Trickle ซึ่งเป็นอาวุธที่ทางการได้ทำการติดตั้งให้เขา

 

????? - พันโท ร๊อบส์ สเป็นสัน ได้ยินแล้วตอบด้วย

 

/เสียงของผู้ประสานงาน ซึ่งคาดว่าจะเป็นนายทหารหญิง พูดขึ้นมาที่ Speaker ซึ่งติดตั้งอยู่ที่ใต้เสื้อบริเวณอกซ้ายของเขานั้นเอง

 

????? - พันโทร๊อบส์ ได้ยินแล้วตอบด้วย... พวกมันมีจำนวนมาก ถ้าพลาดท่าล่ะก็ จะเป็นยังไงคงจะรู้นะ

 

ร๊อบส์ - ................................ (ตึก ตึก ตึก...!)

 

????? - พันโทร๊อบส์! พันโทร๊อบส์ สเป็นสัน! ได้ยินแล้วตอบด่วน! ฮาโหล! ฮาโหล!... (ตู๊ดดด... ตู๊ดดด... ตู๊ดดด..)

 

/ร๊อบส์ไม่ได้ตอบอะไร เขากดสายทิ้ง แล้วก้าวเดินเข้าไปตรงกลางวงฝูงพวก Rabbots ซึ่งมีมากกว่าร้อยตัวทีเดียว.. พวกมันหันมาจดจ้องที่เขาด้วยไฟ Led ที่ดวงตา และกำลังแสกนเป้าหมายเป็นตัวเขา

 

ร๊อบส์ - ..... เมื่อใดก็ตามที่ฉันปรากฏตัว....... แสงสว่างและความมืดจะปรากฏ........ เพราะฉันคือ... คนที่นำมาซึ่ง"แสงสว่าง"และ"ความมืด"...!!

 

(กึก.... ฉึบ!)

 

"กรุณาเลือกโหมดอาวุธที่ต้องการ..."

 

/เมื่อพูดจบ เขาก็หยิบแผ่นมินิดิสก์สีฟ้าใสๆ ขนาดเล็กออกมา และเสียบมันลงที่แขนของตัวเอง ทันใดนั้นก็เกิดเมนูคำสั่งขึ้นที่ตรงหน้าเขา เขากรอกสายตาไปที่อุปกรณ์รูปหมัด และเพียงเขากระพริบตาแค่ครั้งเดียว ก็เกิดแสงแว๊บออกมาจาก Trickle ที่แขนของเขา ทันใดนั้น

 

"เรียบร้อย..."

 

(วิ้ง~!!!)

 

/ทันใดนั้น ฝูง Rabbots ก็พุ่งเข้าโจมตีร๊อบส์ แต่เขาก็หมุนตัวเป็นวงกลม และพุ่งเข้าไปต่อยพวกมันด้วย Trickle อย่างรวดเร็ว ซึ่งบรรยากาศรอบตัวของเขาเป็นสภาวะ Low Delay ซึ่งทำให้เขามีเวลาในการหลบหลีก และจัดการพวก Rabbots ได้ทีละตัวอย่างสบายๆ ส่วนสำหรับบรรยากาศจริง ร๊อบส์ยังคงโจมตีพวกมันอย่างรวดเร็ว

 

ร๊อบส์ - "(มันต้องมีใครแอบลอบทำลายระบบสั่งการของ Rabbots ให้ผิดพลาด.... ไม่สิ! นี่มัน... นี่มัน BUG!)"

 

/ร๊อบส์คิดในใจ ขณะที่กำลังไล่ซัดหมัดใส่พวก Rabbots ขณะเดียวกัน พวกมันเอง ก็ค่อยๆ ล้มลงไปนอนราบกับพื้น ทีละตัวๆ อย่างรวดเร็ว

 

 
-------------------------------------------------------------------

 

 
ขณะเดียวกัน ที่ศูนย์บัญชาการของหน่วยกองพันทหารNG....

 

?????? - .......

 

/นายพันหนุ่มผมสีบรอนซ์ยาวประมาณต้นคอ กำลังยืนมองท้องฟ้าอยู่ที่หน้าศูนย์ ขณะที่หว่างนิ้วทั้งสองข้างของเขากำลังหนีบอะไรบางอย่างอยู่ มันมีไฟสีฟ้าลุกออกมาเล็กน้อย

 

???? - ทำอะไรอยู่เหรอครับ "พันเอกมิคาเอล".... บุหรี่นี่น่ะ สูบเท่าไหร่มันก็ไม่มีวันหมดสินะ

 
/พันโทผมน้ำเงินซึ่งเดินออกมาจากตึก ได้เดินเข้ามาทักกับนายพันหนุ่มผมยาวสีบรอนซ์ อายุราวๆ 28 ปี

 

มิคาเอล - (*หันมา*) "แคมรี่" นี่นายคงจะไปช่วยหมอนั่นอีกแล้วสินะ....

 

แคมรี่ - เอ่อ... ก็มันช่วยไม่ได้นี่นะ ผมน่ะอดไม่ได้หรอก ถึงเขาจะพูดเหมือนกับผมเป็นตัวเกะกะก็ตามทีเถอะ

 

/แคมรี่พูดแล้วคิดไปถึงตอนที่ร๊อบส์พูดกับเขาตอนนั้น

 

แคมรี่ - ว่าแต่... คุณไม่คิดจะไปช่วยเขาหน่อยเหรอครับ?

 

มิคาเอล - ช่วย?.... เหอะ จะต้องไปช่วยทำไมกัน คนปากเก่งแบบนั้นน่ะ

 

แคมรี่ - ใจจริง ผมก็ไม่อยากไปขัดความประสงค์ของเขาหรอกนะครับ แต่ว่าผมน่ะมีเหตุผลอยู่อย่างนึง...

 

มิคาเอล - เหตุผล...?

 

แคมรี่ - แล้วสักวัน คุณจะเข้าใจครับพันเอก... ผมไปก่อนนะครับ!

 

/เมื่อพูดจบ แคมรี่ก็ขยับหมวกเล็กน้อย และเดินออกจากศูนย์บัญชาการไป ขณะที่มิคาเอลก็ไม่ได้สนใจในคำพูดของเขา แต่ยืนมองนิ่งๆอย่างไร้ความรู้สึก

 

 
-------------------------------------------------------------------

 

 
กลับมาที่ North Landa...

 

ร๊อบส์ - (เปรี้ยง!)

 

/ร๊อบส์ยังคงระดมหมัดใส่พวก AI Rabbots ที่ออกมาอาละวาด ถึงแม้พวกมันจะล้มลงไปนอนกับพื้น และเครื่องยนตร์ดับไปแล้วหลายตัว แต่ก็ยังมีตัวใหม่ๆเพิ่มออกมาเรื่อยๆ และเวลาการหยุด Delay เริ่มใกล้จะหมดลงเต็มที ทำให้การเคลื่อนไหวของสิ่งรอบๆ ตัวของเขาเริ่มเร็วขึ้นเรื่อยๆ ทีละนิดๆ

 

(ตึ๊ด!)

 

"หมดเวลา!"

 

/ทันทีที่เวลาหมด Delay ทุกอย่างรอบๆตัวเขาก็กลับมาเป็นปกติ ตอนนี้พวก Rabbots เห็นการเคลื่อนไหวของเขาอย่างชัดเจนแล้ว และกำลังจะบุกเข้ามารุมเขาเต็มที่! (ฟึบ~!!)

 

ร๊อบส์ - เอาสิ ถ้าพวกแกทำได้ก็ลองดู มาดูกันหน่อยสิว่า คนกับAI ใครมันจะเก่งกว่ากัน!! (วิ้ง~!!! ฟึบ!!)

 

/เมื่อพูดจบ ร๊อบส์ก็เพิ่มพลังให้ Trickle และกระโจนเข้าไปตะลุมบอนกับพวก Rabbots ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเย็นชาที่แฝงความทะเยอทะยาน

 

ร๊อบส์ - !!!!!! (เปรี้ยงๆๆ~!!! โครม!!!)

 

/เขาซัดหมัดเข้าใส่พวก Rabbots จนปลิวกันไปคนละทิศคนละทาง บางตัวปลิวไปกระแทกตึกจนร่างแหลกกลายเป็นเศษเหล็ก บางตัวโดนซัดจนแหลกละเอียดคามือของร๊อบส์ไปเลย
แต่ทว่า.... (กึก... คริก!) พวกมันยังไม่หมดไปง่ายๆ พวก Rabbots ตัวที่ล้มลงไปเมื่อยครู่นี้ ได้ลุกขึ้นมาอีกครั้ง ส่วนพวกที่ชำรุดไปบางส่วน ก็ซ่อมแซมตัวเองใหม่ และลุกขึ้นมาอีก พวกมันพุ่งเข้ามาจู่โจมร๊อบส์อย่างบ้าคลั่ง!!

 

ร๊อบส์ - "(อ๊ะ!!!?)"

 

(เปรี้ยงงงงงงง~!!!! เปรี้ยงงงงงงง~~!!! ขวับ!!! ตูม!!!!!!)

 

ขณะที่ Rabbots ตัวที่เหลือกำลังจะเข้ามาจู่โจมร๊อบส์นั้นเอง ก็มีกระสุนลำแสงรูปทรงลูกศรจราจรพุ่งตรงเข้ามาอัดพวกมัน และรวบตัวเข้าไปกระทบกันจนระเบิดหายไป!

 

ร๊อบส์ - ....... แคมรี่.........?

 

แคมรี่ - โทษทีนะ... ฉันไม่ได้มาช่วยนายหรอก แค่มา "ประสานงาน" เท่านั้นล่ะนะ

 

/แคมรี่พูดกับร๊อบส์แล้วยิ้มเล็กน้อย ขณะที่ในมือของเขา ถือปืน Langar ซึ่งเป็นอาวุธพิเศษที่ทางการมอบให้กับทหารหน่วยNGอยู่แล้ว

 

ร๊อบส์ - หึ.... สุดๆจริงๆนะนายน่ะ.... ช่างเถอะ ฉันว่ามันน่าจะจบได้แล้วล่ะ

 

แคมรี่ - ไม่ต้องห่วงหรอกนะร๊อบส์ ฉันรู้แล้วล่ะ ว่าสาเหตุมันเกิดจากอะไร..

 

ร๊อบส์ - ว่าไงนะ...?

 

แคมรี่ - เดี๋ยวนายก็รู้...

 

/เมื่อแคมรี่พูดจบสักพัก พวก Rabbots ก็ลุกขึ้นมาอีก แต่คราวนี้มันถอยออกไปทีละตัวสองตัว.... และทันใดนั้นเอง... ก็มีเงาของคนๆหนึ่งเดินออกมาจากฝูง Rabbots (ตึก ตึก ตึก...)

 

ร๊อบส์ - อะ...!?

 

?????? - หึหึ....... เก่งมากที่เดาออกว่าผมซ่อนตัวอยู่ไหน...

 

ร๊อบส์ - แก......?

 

แคมรี่ - เขาก็คือ... อาชญากรโลกไซเบอร์ระดับกลาง ที่ควบคุมพวกระบบAIได้... "ซันลอค"

 

?????? - หึหึ........ ถูกต้องแล้ว... และเมื่อครู่นี่ก็คือฝีมือของผมเอง... ผมก็แค่อยากดูว่าพวกคุณมีฝีมือแค่ไหนก็เท่านั้นแหละนะ

 

/ชายหนุ่มรูปร่างผอมบางสวมแว่นกลมๆ ผมสั้นสีเหลืองทอง ปรากฏตัวออกมาจากฝูง Rabbots พูดขึ้น ทำให้ร๊อบส์โมโห แต่แคมรี่เข้ามาห้ามไว้

 

ซันลอค - ผมรู้ว่าพวกคุณจะทำอะไรต่อไปกับคนตัวเปล่าๆแบบผม...... แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกครับ การที่คิดจะจับคนอัจฉริยะแบบผมเข้าคุกนั้นมันดูจะเป็นไปได้ยากสำหรับทหารแบบพวกคุณนะ

 

ร๊อบส์ - หมายความว่าไง!?

 

ซันลอค - ก็หมายความว่า....... พวกคุณน่ะคิดได้น้อยกว่าผมเกินไปไงล่ะ... เฮ้อ... พูดไปผมก็เสียเวลากับพวกคุณจริงๆ แฮะ...

 

ร๊อบส์ - ถ้าอย่างนั้นบอกมา แกทำอะไรกับ AI พวกนี้?

 

ซันลอค - ก็แค่เล่น BUG เล็กๆ น้อยๆ เท่านั้นเอง.... วิธีแก้มันก็ไม่ยาก แค่ทำลาย...

 

ร๊อบส์ - !?

 

แคมรี่ - ท... ทำลาย..?

 

ซันลอค - งั้นผมคงต้องลาไปก่อนละนะ ขอให้โชคดีนะครับ GOOD LUCK!!

 

ร๊อบส์ - .... ไวดีนี่........

 

/เมื่อพูดจบ ซันลอค ก็ชี้นิ้วขึ้นฟ้า สักพักเขาก็ว๊าบหายไปในพริบตา เหลือเพียงร๊อบส์และแคมรี่ ขณะที่พวก Rabbots ก็เริ่มจะบุกโจมตีพวกเขาอีกครั้ง

 

แคมรี่ - แย่แฮะ... เราไม่มีวิธีอะไรจะจัดการได้นอกจากทำลายเลยเหรอ?

 

ร๊อบส์ - ในเมื่อพวกมันยังไม่ได้รับการปลดปล่อย เราก็ควรที่จะทำการปลดปล่อยพวกมันซะ....

 

แคมรี่ - ร๊อบส์... นายดูผิดไปจากเมื่อกี้ทันตาเลยแฮะ..... งั้นดีล่ะ!

 

ร๊อบส์ - หึ..!

 

/เมื่อพูดจบ ร๊อบส์ และ แคมรี่ ก็หยิบ MINI DISC ของตัวเองออกมา และเสียบมันลงไปใน Trickle และ Langar ทันใดนั้น เวลาก็ถูกลด Delay ลง ร๊อบส์ และ แคมรี่ วิ่งเข้าไปลุยจัดการทำลายระบบที่เสียหายของพวก Rabbots อย่างไม่รีรอทันที

 

(เปรี้ยง!!! ตูม!!! โครม!!!!!!!!) เสียงระเบิดและแรงปะทะของหมัดและลูกกระสุนที่สลับกับเสียงเครื่องยนต์ของพวก AI Rabbots ที่ค่อยๆดับลงและดังขึ้นเป็นจังหวะๆ

 

ร๊อบส์ - ฮึม์!! (ขวับ!!! ตูม!!!!)

 

แคมรี่ - หึ่ม์! (เปรี้ยงๆ!!) ฮ่าห์!! (เปรี้ยง!! ขวับ!! เปรี้ยง~!!!)

 

/ร๊อบส์ และ แคมรี่ ยังคงช่วยกันระดมอัดพวก Rabbots อย่างต่อเนื่อง โดยร๊อบส์ใช้หมัดและเท็คนิคการต่อสู้แบบประชิดตัว ขณะที่แคมรี่ ใช้ปืนพก Langar ของเขา ยิงกระสุนลำแสงรูปทรงลูกศรสีเหลือง เข้าใส่พวกมัน ทันทีที่กระสุนพุ่งเข้าไป ร่างของพวกมันจะกระเด็นไปตามทิศทางที่ถูกลูกศรกำหนดไว้ทันที!

 

ร๊อบส์ - เจ้าพวกนี้น่ะ กระจอกกว่าที่คิดจริงๆ....

 

แคมรี่ - ไม่แน่หรอกนะร๊อบส์ พวกนี้น่ะอาจจะเป็นแค่เหยื่อล่อที่ใช้ให้เราติดกับก็ได้!

 

/ขณะที่พวกร๊อบส์กำลังหันหลังมาประกบและคุยกันอยู่นั้น จู่ๆ สภาวะรอบๆ ด้านพวกเขาก็ค่อยๆ ช้าลง ช้าลง... จนกระทั่งทุกสิ่งรอบตัวพวกเขาหยุดนิ่งกับที่ เหมือนภาพ CG ที่ถูกสร้างขึ้นมาให้เป็นภาพนิ่ง

 

แคมรี่ - อ๊ะ.....!?

 

ร๊อบส์ - .....พวกนายอีกแล้วเหรอ...?

 

/(เปรี้ยงๆๆๆๆๆๆๆ!!!!! ตูมตาม!!! โครม!!!!!!) เมื่อสิ้นเสียงของร๊อบส์ จู่ๆ ก็มีแสงอินฟาเรดสีเขียวรูปทรงหน้าปัดนาฬิกา และแสงอินฟาเรดรูปทรงลูกบอลกลมๆสีแดงประทับขึ้น บนร่างของพวกRabbots สักพักเข็มนาฬิกาที่หมุนอยู่ก็หยุดชะงักร่างของพวกมันก็ถูกอัดระเบิดกระจายหายไปอย่างรวดเร็ว ในช่วงพริบตาเดียว ทุกอย่างกลับสู่สภาวะปกติทันที!!

 

ลูอิซ - ขอโทษทีที่มาช้านะ.... พวกเราได้รับมอบหมายให้มาช่วยเหลือพวกนายเป็นการฉุกเฉิน... ขอโทษที่ให้รอนานนะ

 

สเตฟาน - ฮะฮะฮะ ตายอนาถเลยเจ้าพวกกระต่าย!

 

/เสียงของนายทหารหนุ่มในชุดสีขาวผมยาวสีเขียวอ่อนๆ "ลูอิซ ทีเมซ" (20ปี) ซึ่งยืนอยู่เบื้องหน้าของพวกร๊อบส์ได้พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดูใจเย็น ขณะที่เด็กหนุ่มผมซอยสั้นสีแดงในชุดสีขาวที่เดินมาด้วยกัน "สเตฟาน แจ๊สซี่" (18ปี) พูดขึ้นด้วยสีหน้าที่ดูกวนโอ๊ยเล็กน้อย

 

 
-------------------------------------------------------------------

 

 
ณ สถานที่ลึกลับแห่งหนึ่ง... ในห้องมืดๆที่มีไฟสลัวๆสีน้ำเงินอ่อนๆ กับหน้าจอมอนิเตอร์แบบLedที่กระจัดกระจายไปทั่วห้อง ชายลึกลับทั้งสองคนกำลังคุยอะไรบางอย่างกันอยู่...

 

???? - ว่ายังไงล่ะ... "เมฟิสโต้".... ฝีมือของพวกเด็กหนุ่มเหล่านั้น...

 

/เสียงแหบๆของชายในชุดดำสวมหมวกกางสีดำผิวซีด พูดขึ้นกับชายหนุ่มในชุดสีดำถือไม้คฑาสั้นๆที่ยืนอยู่ข้างหลัง

 

เมฟิสโต้ - ขณะนี้ ข้ายังไม่สามารถประเมินค่าของพวกเขาได้.. แต่ว่าตอนนี้ ข้าได้ส่งตัวแทนคนหนึ่งลงไปทดสอบพวกเขาอยู่...

 

ชายในชุดดำ - ทดสอบพวกมันอย่างนั้นหรือ... คงไม่ได้หมายถึง...

 

เมฟิสโต้ - ยังไงก็ดี โปรดวางใจในข้า เพราะตอนนี้ ตัวแทนคนนั้น ได้เดินทางไปถึงที่นั่นแล้ว...... "SortParando"

 

 
CONTINUITE TO NEXT FILE...