เช้าที่สดใสวันหนึ่ง(อีกแล้วเรอะ?) ในช่วงพักเที่ยง เหล่านักเรียนชั้น4/7ต่างแยกย้ายกันออกไปหาอะไรกินกันเพื่อประทังชีวินอันแสนสั้น(แค่ร้อยกว่าปีเอง..) แต่ หมูบิน ก็แยกกลุ่มออกมานั่งกินข้าวขาหมูที่ร้านลุงอ้วน แต่ระหว่างนั้นเอง ก็มีลูกค้าหัวเกรียนคนหนึ่งซึ่งเป็นลูกค้าขาประจำเดินเข้ามานั่งที่โต๊ะห่างออกไป
           
ลูกค้า - เห้ย น้อง! ข้าวขาหมูจานนึง!
พนักงาน - ครับๆ รอเดี๋ยวนะพี่
          
ระหว่างที่กำลังรอข้าวขาหมูอยู่นั้นเอง หมูบินที่กำลังนั่งกินข้าวขาหมูของตัวเองอยู่ก็สังเกตเห็นลูกค้าคนนั้นทำท่าเคาะเท้าไม่พอใจ เหมือนกับว่าเกิดมาไม่เคยรออะไรนานๆซะอย่างนั้นแหละ(แถมแคะขี้มูกป้ายโต๊ะอีก ไอ่โสโครก << หมูบินคิด).... แต่เฮียหมูของเราก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร ซวกๆกินต่อไป เรื่องของมัน!
       
พนักงาน - เอ่า ได้แล้วพี่ ข้าวขาหมู
         
เมื่อข้าวขาหมูของลูกค้าที่สั่งไว้มาส่งถึงโต๊ะ ลูกค้ารายนั้นก็ซวกๆกินข้าวขาหมูจานนั้นอย่างรวดเร็ว แต่ในที่สุด พอกินเสร็จปั๊ป เรื่องมันก็เกิดทันที...
          
ลูกค้า - เฮ้ย น้อง ตังค์ไม่ต้องจ่ายนะ ข้าวไม่ได้เรื่องเลย หมูก็ไม่อร่อย มีนิดเดียวเองว่ะ
หมูบิน - "(นิดเดียวไรวะ ขาอย่างเป้ง ตั้ง 2 ขา ไอ่นี่แม่มบ้า... -*-)"
        
เมื่อพูดเสร็จลูกค้าคนนั้นก็เดินออกนอกร้านไป ลุงอ้วนดูท่าทางปลงๆ แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ขณะที่ลูกค้ารายนั้นกำลังจะเดินออกจากร้าน ก็มีขาของใครคนนึงมากางขัดทางเดินไว้ นั่นคือขาของเฮียหมูบินนั่นเอง
        
ลูกค้า - เฮ้ย พี่อย่ามาขวางหน่า...!
หมูบิน - เฮ้ย... ไอ่น้อง.. พี่ก็ไม่ได้อยากว่าอะไรหรอกนะ แต่เอ็งทำแบบนี้มันไม่ถูก
ลูกค้า - ไม่ถูกอะไร! ก็ข้าวแม่งไม่อร่อย หมูก็นิดเดียว ใครจะไปกินลง!
หมูบิน - กินลงไม่ลง แต่อย่างน้อยเอ็งน่าจะจ่ายตังค์เขาเว้ย
ลูกค้า - เฮ้ย..  พี่อย่ามาพูดมากดีกว่า ผมขาประจำ พี่ขาจร ผมมาก่อนผมทำอะไรก็ได้~!
หมูบิน - เห้ยๆ เมงอย่ามาทำเป็นเล่นเส้นเก่าใหม่ ของแบบนี้มันอยู่ที่มารยาทเว้ย ไม่เกี่ยวกันๆ
ลูกค้า - งั้นพี่จะเอาไง!!
      
ผั๊วะ!!!!!!!!....... เสียงใครบางคนโดนต่อยเกรียนแตก ไม่ใช่หมูบิน แต่เป็นลูกค้าคนนั้นเองแหละ -*-
       
ลูกค้า - เห้ย หาเรื่องเรอะ กรอด
หมูบิน - ถามหน่อยฟ่ะ เอ็งกินข้าวไม่อร่อยแล้วตูเห็นกินหมดเกลี้ยงไม่เหลือแม้จาน มันหมาควาย เอ้ย!! หมายความว่าไงวะ!!
ลูกค้า - ก็ถ้าไม่กินมันก็ไม่มีอะไรกิน!!
หมูบิน - ไม่มีอะไรกิน Ws'oV!! ร้านข้างๆแม่มก็มีขายตั้งเยอะแยะ ถ้าร้านนี้กินไม่ได้แล้วเมงจะมากินทำไมวะ แล้วแม่มจะบ่นก็ไม่ไปบ่นกะคนทำ ไปบ่นกะพนักงานแล้วพนักงานมันช่วยไรได้มั้ย!!?
ลูกค้า - ไม่เอาว้อย!! ก้กรูจะกินร้านนี้มีอะไรมั้ย!!!
หมูบิน - เออดี... ถ้าอย่างงั้นก็ตายซะไอ้เด็กเกรี้ยน!!!
       
ตุบๆๆๆ ตรุบๆๆๆ!!!... เสียงเกรียนโดนตื้บ....
        
หลังจากจบเหตุการณ์นั้นไป ลูกค้าคนนั้นก็ไม่กล้ากลับไปร้านข้าวขาหมูลุงอ้วนอีกเลย ไม่รู้ว่าเพราะเขากลัวความโหดของหมูบิน หรือเพราะละอายใจต่อความโง่เขลาของตัวเองกันหนอ....
      
จบดีกว่า พ่อแม่พี่น้องเอ้ยยย~ =___=""
              
           
คำเตือน : เอ็นทรี่นี้เกิดมาจากความไม่พอใจบางอย่างของเจ้าของบล็อก โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน =__="

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

ลูกค้าคนนั้นคือมะนาวสินะsurprised smile

#1 By ,,† ZéLé † DevilZ †,, on 2008-04-28 00:40

เห้ยๆยืมไปแต่งต่อมั้งดิ confused smile

#2 By bitong on 2008-04-30 07:53

หัวหน้าสุดโหดห้องของ 4/7 question

#3 By Pureness (58.9.131.209) on 2008-05-01 23:03

ฮา แสร่ด !! sad smile

#4 By ชอปปี้ (58.9.197.148) on 2008-05-07 12:04