::Higher BLAYGUN::

เช้าที่สดใสวันหนึ่ง วันนี้ก็เป็นวันเปิดภาคเรียนปกติทั่วไปของพวกม.ต้น และม.ปลาย ซึ่งวันนี้ ชาร์ม ได้มีโอกาสหาเวลาว่างๆมาเดินดุ่ยๆเล่นๆ เนื่องจาก

ได้ตื่นแต่เช้า เลยแอบมาเดินแกว่งขาเล่นได้ตามสบาย
 
ชาร์ม - เฮ้อ วันนี้น่าเบื่อจังว่ะ ไม รร. มันเงียบๆงี้วะ? -*-
 
ระหว่างที่ชาร์มกำลังเดินดุ่ยๆ ไปแถวๆหน้าชั้น 2/1 นั่นเอง ก็แอบไปได้ยินเสียง อ.ประจำชั้นพูดขึ้นว่า
 
"นักเรียน สำหรับวันพรุ่งนี้ เราจะไปทัศนะศึกษาชมฝนดาวตก ที่กรุงลอนดอนประเทศอังกฤษกันด้วยรถไฟลอยฟ้า ณ สถานี ทีโอพี กันนะคร้าบบบบ"
 
เมื่อได้ยินเสียงของ อ.ประจำชั้น2/1 ดังลอดออกมา ทันใดนั้นเองชาร์มก็ถูกด้านมืดเข้าครอบงำ สีหน้าของเขาเปลี่ยนไป และคิดแผนอะไรสนุกๆขึ้นมาได้

ทันที!!
 
ชาร์ม - หึหึหึ... เจ้าพวกเด็กเกรียนเอ๋ยยย อย่าได้ไปเล๊ยย เดี๋ยวข้า มหาเมพชาร์มิสผู้นี้ จะทำให้รถไฟเต็มให้หมดทุกขบวนเลย คอยดู
 
หลังจากนั้น เมื่อถึงเวลาหลังเลิกเรียน ด้านมืดก็แอบมานั่งวางแผนอยู่คนเดียวที่หลัง รร. และแล้ว เขาก็ปิ๊งไอเดียขึ้น!!
 
ชาร์ม - เอาล่ะ แค่เตรียมกระดาษป้ายขนาดใหญ่(ไปหยิบมาตอนไหนวะกรู-*-) กับปากกาเมจิสีเรืองแสง จัดแจงเขียนป้ายไปแปะให้ครบทุกชั้น ม.ต้น แค่

นี้ก็เรียบร้อย หึหึหึหึ....... กร๊ากๆๆๆ!!!
 
เช้าวันต่อมา ชาร์มได้มีโอกาสตื่นเช้าอีกครั้ง คราวนี้เขาเดินไปดูแถวๆหน้าโรงเรียน เห็นนักเรียนม.ต้นกำลังเดินวิ่งดุ่ยๆ ไปทางอาคารใหญ่ของ รร. กันเป็น

ร้อยๆพันๆคน ทันใดนั้น ด้านมืดก็เข้าแทรก ชาร์มวิ่งตามเด็กๆขึ้นไปบนนั้นทันที!!!
 
ชาร์ม - หึหึหึ เอาล่ะ มาถึงแล้ววว Yeahhh~~~!!... ต่อไป ก็ขึ้นไปยืนบนแท่นประกาศด้านบน
 
เมื่อพูดเสร็จ ชาร์มก็ขึ้นมายืนบนแท่นประกาศที่อยู่สูงกว่าสถานีรถไฟลอยฟ้าที่ชั้นบนสุดของอาคาร(ดาดฟ้าอะแหละ แหกก)
 
ชาร์ม - เอาล่ะ โทรโข่งพร้อม!!!
 
เมื่อชาร์มหยิบโทรโข่งขึ้นมา ทันใดนั้นเอง เหล่านักเรียนม.ต้นก็วิ่งขึ้นมาบนสถานีรถไฟพอดี ด้านมืดเลยแหกปากใส่โทรโข่งเต็มที่ว่า
 
"น้องๆครับ!!! ขณะนี้ สถานีรถไฟลอยฟ้า รถไฟขบวนที่555 สายลอนด้อน ประเทศเอ๊งหลิชฉุ์ ได้เดินขบวนมาถึงแล้ว! ขอให้น้องๆม.ต้นทุกๆคน เตรียม

ตัวขึ้นรถกันได้เลยครับ!!!!!!!!!!!"
 
ทันใดนั้นเอง รถไฟขบวนที่555 ก็เดินทางมาถึงพอดี ทันทีที่รถไฟมาถึง พวกนักเรียนม.ต้นก็ต่างพากันวิ่งแห่ตรงเข้าไปที่ประตูรถไฟทันที รายแล้วรายเล่า

จนขบวนเกือบเต็ม!!!
 
ชาร์ม - อะ 555555555555555+! กร๊ากกกกกก!! เมพโว้ยเมพพพพพ!!! ดูๆ มันโดนตูดักกันเพียบ~!! *---*
 
แต่แล้ว ขณะที่ชาร์มกำลังสะใจกับการแกล้งพวกรุ่นน้องอยู่นั้น จู่ๆเขาก็หันไปสังเกตที่ป้ายขบวนที่เขียนไว้... "รถไฟขบวนที่555 สายศรีสะเกด ประเทศ

ไทย"... นั่นหมายความว่า แผนการของเขาผิดพลาดไปซะแล้ว!!! โอ้วไม่!
 
ชาร์ม - ชะ... เช็บบบหายยย!! ตูลืมดูป้ายขบวน ซวยแล้วสิ เจือกมีขบวน 555 ซ้ำกันหรือนี่.... กำ นั่น!!!?
 
ว่าแล้วรถไฟขบวน555 สายลอนดอน ประเทศอังกฤษ ของจริงก็จ่อตูดมาติดๆ แต่เพื่อไม่ให้เสียหน้า ชาร์มจึงตัดสินใจยกโทรโข่งขึ้นมาอีกครั้ง พร้อม

ประกาศว่า
 
"เฮ้ย!! จะไปไหนอะน้อง ก็ตะกี้พี่ล้อเล่น!!!!"
 
ทันใดนั้นเอง เหล่านักเรียน ม.ต้น ที่เหลือด้านนอก ซึ่งกำลังจะไปขึ้นขบวนสายแรก ก็หันขึ้นมามองหน้าชาร์มด้วยสีหน้าแปลกๆ บางคนก็บ่นงึมงำๆ บาง

คนท่าทางจะเอาเรื่อง เมื่อเห็นเป็นอย่างนั้น ด้านมืดผู้ชั่วร้าย ก็ปล่อยให้ชาร์มรับความซวยไปเอง เพราะเขาได้ออกจากการสิงร่างชาร์มแล้ว~~
 
ชาร์ม - อะ อ่าวเห้ย!!! เดี๋ยวดิน้อง!! เห้ยๆๆๆ อย่ามองกันมางั้นดิ พี่แค่ล้อเล่นเองงง~!
 
และแล้วเวรกรรมก็มีจริงจริงๆด้วย เพราะตอนนี้ พวกเด็กม.ต้นที่ถูกชาร์มแกล้งไป ได้เตรียมอาวุธยุทโธปกร เล็งมาทางชาร์มบนแท่นประกาศเต็มที่...
 
ชาร์ม - เห้ย ชิบหายยยยยยย~~~~~!!!? O_____O"""
 
"3.......2........1.......... ยิงงงงงงงงงง-มานนนนนนน-โว้ยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!"
 
"เฮ้ยยยยยยยยย ช่วยกรุด้วยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!! อ๊ากกกกกกกกกก TTT________TTT""""
 
เวลาต่อมา
.

.

.

นี่ล่ะน้อ กงกรรมกงเกรียน เอ้ย กงกรรมกงเกวียน ใครทำอะไรไว้ก็รับกันไปละกัน... ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัวเน้อออ จำไว้นะครับคุณนู๋ๆ... =___="""